Trta29

          ကိုယ်တိုင်က အမျိုးသမီးဖြစ်တာကြောင့်ကော၊ ကိုယ့်စာဖတ်သူအများစုကလည်း အမျိုးသမီးတွေဖြစ်တာကြောင့် Happy International Women’s day  ပါလို့ နူတ်ခွန်းဆက်လိုက်ပါတယ်။ 
          
          ကိုယ်တိုင်က အမေ၊ အဘွား၊ အဒေါ်တွေနဲ့ ကြီးပြင်းလာရတာကြောင့်ကော၊ မိန်းကလေးသီးသန့်ကျောင်းတက်ခဲ့တာကြောင့်ကော၊ အမျိုးသမီးမိတ်ဆွေတွေပိုများတာကြောင့်ပါ အမျိုးသမီးတွေကိုဆို ပိုခင်တွယ်တယ်၊  စာနာသနားစိတ်ပိုဖြစ်မိတယ်၊ ပိုအလေးအနက်ထားတယ်။ 
          
          ကိုယ့်ဘဝမှာ အားကျရတဲ့သူတွေကလည်း အမျိုးသမီးတွေပိုများပါတယ်။ စာရေးဆရာတွေထဲမှာဆိုလည်း အမျိုးသမီးစာရေးဆရာတွေရဲ့ စာတွေကိုပိုဖတ်ဖြစ်တယ်။ ( ရင်ထဲပိုထိတာကြောင့်လည်း ပါတယ်။ )
          
          ဘဝမှာ အနှစ်သက်ဆုံးအရာတွေထဲက တစ်ခုကလည်း အမျိုးသမီးဖြစ်ရခြင်းပဲ။ 
          
          ဒါကြောင့်မို့ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကိုပဲ အသားပေးရေးနေဖြစ်အုံးမှာပါ။ 
          
          

ဆောင်းအကူးမို့ နှာတွေစေး၊ မျက်စိတွေနာနေတာမို့ update တင်ပေးဖို့ နောက်ကျနေတာကို တောင်းပန်ပါတယ်။ စောင့်ဖတ်ပေးကြတာကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ 
          
          အခုတော်တော်လေး ပြန်သက်သာနေပါပြီ။ ဒီရက်ပိုင်း စိတ်ဓါတ်တွေကျနေလို့  ပျော်စရာလေးတွေကြံဖန်ရှာတွေးနေကြည့်တာပဲ။ စာတွေတော့ ပိုဖတ်ဖြစ်တယ်။ 
          
          I want to die but I want to eat tteokbokki ဆိုတဲ့ စာအုပ်လည်းဖတ်ဖြစ်တယ်။ ကိုယ်ဖတ်တာက English version ပါ၊ မြန်မာဘာသာပြန်လည်း အခုထွက်ထားပါတယ်။ ကောင်းလားဆိုတော့…. စိတ်ဓါတ်ကျနေရင်တော့ ဖတ်ကြည့်သင့်ပါတယ်။ သူ့စာအုပ်မှာတော့ ဒါဖြစ်ရင်ဒါလုပ်၊ ဒီလိုနေဆိုတဲ့ ဖြေရှင်းနည်းတွေတွေ့ရတာ နည်းပြီး အော် .. သူလည်း ငါ့လိုပါလားဆိုတဲ့ တူညီတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပိုရနိုင်တယ်။ Relatable ဖြစ်တယ်ဆိုတာမျိုးပေါ့။ တစ်ချို့ဟာတွေကျ ကိုယ်သိပြီးသားတွေလည်းပါတာရှိမှာပေါ့။ သူက psychiatrist နဲ့သူနဲ့ အပြန်အလှန်ပြောထားတာတွေကို ချရေးထားတာဆိုတော့ ဖတ်ရတာလွယ်တယ်။
          
          နောက်ပြီး ဒီနေ့ပဲ Tae ရဲ့ layover album ထွက်တော့ မနက်ကတည်းကနားထောင်နေဖြစ်တယ်။ Slow dancing piano version လေးကတော့ အကြိုက်ဆုံးပဲ။ ဆောင်းဦးနဲ့အရမ်းလိုက်တာပဲ။ အဲ့သီချင်းလေး နားထောင် အားယူပြီး စာတွေဆက်ရေးနေပါတယ်။ မနက်ဖြန်တော့ အသစ်တင်ပေးနိုင်မှာပါ။

Barbie ကြည့်ပြီးနောက် စဉ်းစားမိသည့် ပြန့်ကျဲနေသော အတွေးစတစ်ချို့ကို စုပြီးရေးမိခြင်း …
          
          အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရရင် Barbie ရုပ်ရှင်ထွက်မယ်ဆိုတုန်းက အရမ်းကြီးစိတ်မဝင်စားခဲ့ပါဘူး။ ဒါရိုက်တာက Greta Gerwig ဖြစ်နေတာရယ်၊ တကယ့် trailer ထွက်လာတော့ စိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်နေတာရယ်၊ ရီဗြူးနဲ့ ဝေဖန်သံတွေ ဆူညံလာတော့မှ တော်တော်ကြီးကို ကြည့်ချင်စိတ်ဖြစ်လာတာ။ ပထမဆုံးပြောချင်တာကလေ Barbie က ယောင်္ကျားမုန်းတီးရေး ( Anti-man ) ရုပ်ရှင်မဟုတ်ပါဘူး။ ( Patriarchy) ဖိုဝါဒကြီးစိုးမူ့ရဲ့ ဆိုးကျိုးတွေ၊ ( Gender discrimination) လိင်အခြေပြုခွဲခြားဆက်ဆံမူ့ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်တွေ၊ (Self-awareness ) မိမိကိုယ်ကိုသတိပြုမိစေဖို့ကို အဓိကထားပြီး ဟာသရောရိုက်ပြထားတာလို့မြင်တယ်။
          
          အမျိုးသမီးတွေရဲ့ အမြင်၊ စိတ်ခံစားမူ့တွေကို ဦးစားပေးရိုက်ပြထားတာမို့ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ရင်ထဲကိုပိုထိတာကတော့ အမှန်ပဲ။ ( ကိုယ်ဆို နောက်ဆုံးပိုင်းမှာ ငိုမိသေးတယ် )
          
          ပေါကားလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဘယ့်နှယ့် … ။ စာပေမှာ သရော်စာရှိသလို ဒီရုပ်ရှင်ကလည်း သရော်တဲ့ ဟာသဘက်သွားလို့ နားမလည်လို့ ပေါတယ်လို့တွေးကြတာဖြစ်မယ်။ 
          
          ( Gender Equality) ကျား၊မတန်းတူဆက်ဆံရေးကို ကျင့်သုံးစေလိုခြင်း၊ ဖိုဝါဒကြီးစိုးမူ့က မိန်းမတွေကိုပဲမဟုတ်၊ ယောင်္ကျား တွေအပေါ်ပါ ဆိုးကျိုးသက်ရောက်စေတယ်ဆိုတာကို ထည့်သွင်းရိုက်ပြသွားတာ၊ အမေနဲ့သမီးကြားက ဆက်ဆံရေး၊ အမျိုးသမီးတွေဟာ လူအသိအမှတ်ပြုခံရဖို့အတွက် အဖက်ဖက်မှပြည့်စုံနေရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးအခေါ်ကြီးကို စွန့်စေချင်တာ၊ ဘဝမှာ အကောင်းဆုံးကြိုးစားပြီးနေလည်း တစ်ခါတစ်ခါ ကိုယ်မျှော်လင့်ထားသလိုဖြစ်မလာတဲ့အခါ စိတ်မပျက်ဖို့ … ကိုယ့်အတွက်တော့ စဉ်းစားတွေးခေါ်စရာတွေ အများကြီးရလိုက်တယ်လို့ပဲမြင်တယ်။ အဲ့တာကြောင့် သွားကြည့်ကြပါလို့။ 
          
          ကြည့်ပြီးရင်လည်း အတွေးအမြင်တွေကို ဒီမှာလာရေးသွားလို့ရပါတယ်နော်။ 
          
          It’s okay to be an ordinary person, sometimes it’s even better.