Przez lata oglądałam świat z wysokości dziesięciu tysięcy metrów - dziś kreuję swój własny między wierszami.

Mam głębokie poczucie, że moi bohaterowie są żywymi bytami, którzy przeniknęli do mojej przestrzeni i zawładnęli moją świadomością, bo wybrali właśnie mnie na ich posłuszną powierniczkę. To oni prowadzą mnie za rękę przez duszne ulice Bangkoku.

Przy pracy nad dylogią „Słońce nie może świecić bez Nieba" zależało mi abyście nie tylko śledzili losy jej bohaterów, ale odczuwali ją całą swoją wrażliwością. Abyście jej dotykali, słyszeli ją, chłonęli jej zapachy, smaki i zobaczyli ten słynny błysk światła na potłuczonym szkle.
Zależało mi by w ukrytych gestach, subtelnych spojrzeniach i tym, co zostało przemilczane, oddać znacznie więcej niż potrafiłyby najpiękniejsze wyznania.

Mam zatem szczerą nadzieję, że zechcecie wyruszyć w tę podróż razem ze mną.