Ben. Dinden çıktım.
Öfke falan da değil ya. Hani kırgınlığı olur insanın "ben istemiyorum artık" diye trip atar falan. Yine de huşu duyar tanrıya falan. Hiçbiri yok. Gidiverdi. Bir anda olmuş gibi dursa da bi anda değilmiş. Ben uzun zamandır böyleymişim de bilmiyormuşum. Kendi kendimi kandırıvermişim sadece. (Taneıya bakıyorum tanrı değil. Saygı duyacağım saygı duyulacak yönü yok. İnsanlar da öyle. Uçan kuşun kanadına takılıyo sırf bu yüzden. Bak uçan kuş güzel, ee? Tanrı da güzeldir. Hebele hübele ya)
Çocukluktan beri bu yönde "inanmak" için eğitiliyor, beynin yıkanıyor. "Sorgulama, itaat et" alt yapısıyla beraber. Önceden kendimi avuturdum "kusurlu olan insanlar, din değil" falan diye. Ulan din de kusurluymuş.
Ne olduğum belli de değil şimdi. Zar atacağım artık günlük. Bir gün ateist, bir gün agnostik, öbür gün de apateist olarak takılırım ÖSJSKBEKEELEHEKEIDHDID
Ahem.
Sanırım apateistim.
Apandisit de olabilir.
Neyse ney.