Aliseskenem_22

Bir bir asıyor suratını yıldızlar. Ağlıyor gökyüzü; hıçkırıklara boğulmuş gecenin en savunmasız hâli. Kimileri derin düşüncelere dalmış, semaya bakarak gülümsüyor. Belki de daha karşılaşmadı hayatın acı gerçekleriyle ya da hayat ona gülümsüyordu. 
          
          Gözyaşları... Hıçkırıklarla gelen ağlamalar... Oysaki ne kadar mutluyduk eskiden, değil mi? Yoksa hepimizin yüzünde maske mi gizliydi şimdiki gibi? 
          
          Ne mutluydu değer görenler, ne mutluydu ağlayacak bir omuza sahip olanlar ve ne mutluydu bazı insanlar...

Evren kadar sonsuzsun...
          Ay, ruhunda kaybolsun

İşte şimdi düşüyorum uçurumdan... Kimse elimi tutmazken, 'Geri dön.' demezken kalmak için bir sebep arıyorum hâlâ; onlar gitmemi isterken... 

O kadar şarkı içinden bölüme şarkı seçemiyorum. REZİLLİK!

3 Ay sonra bölüm attım diğer bölüm de bir 3 ay sonra ğxösğzçşs

Sevdiğim kişiler ile aram ufacık şeyde bozuluyor, sağ ol hayat yaa. Ne kadar da yardımcı oluyorsun bana, sırf yalnız kalmam için elinden geleni yapıyorsun. 

Ben mi insanları anlamıyorum yoksa onlar mı beni, hâlâ çözemedim... 

Ben bile kendimi anlayamıyorum artık! Her şey çok fazla gelmeye başladı. 

Bölüm yazamama sebebimi bir türlü anlayamıyorum, yazdıklarımı beğenmememe ise bir anlam veremiyorum. Delirmenin zirvesindeyim! Ya da çoktan delirmişimdir? Kim bilir?

Frida Kahlo'nun "Bir gün her şey yoluna girerse, umarım hâlâ hevesim ve isteğim kalmış olur." dediği yerdeyim...