Kendimi bu yaşıma kadar hiçbir yere hiç kimseye ait hissetmemiştim hayatıma o girene kadar. Onun sayesinde var olduğumu değerli olduğumu anladım. Yazarken kendimi hep özgür mutlu heyecanlı hissettim ama hiç kitap yazmayı düşünmedim ben yapamam ben kim yazmak kim oysaki beni bu kadar mutlu ederken. Şimdi en büyük destekçim ve siz değerli okurların fikirleriyle umarım bu yolda ilerler bu heyecanı ilk günkü gibi yaşamaya devam ederim.🍀🌼
- انضمNovember 10, 2021
قم بالتسجيل كي تنضم إلى أكبر مجتمع لرواية القصص
أو
İki bölüm art ardına yayınlayayım dedim ama geçirmesi uzun sürüyor ♀️عرض جميع المحادثات
قصة بقلم Alya Severni
- 1 قصة منشورة
RUHUMUN SON HATIRASI
317
121
3
Unutmak bir nimet miydi yoksa en büyük acı mı peki ya unutulmak?
Genç bir kız; aşkını,ruhunu,sevdiğini,onunla...