නේහාගේ දින පොතෙන්,
ආදරේ කියන්නේ,
හැමදාම ලඟ ඉන්න එක නෙවෙයි...
එකිනෙකට ඇස් පැටලුනේ නැති දවස් වලත්,
නමක් නොකියා හිත පුරා
එකම එක කෙනෙක්ව හොයන එක...
කතා නොකරන රැකවල්වල,
මතකයන් එක්ක නිහඬවම
ඇස් කදුළින් තෙත් කරගන්න එක...
කොච්චරක් හිත රිදුනත්,
අමතක කරන්න හිත ඉඩ නොදෙන එක..
හිමිවෙන්නේ නෑ කියලා දැන දැනත්,
හිත තාමත් ඒ අත අත්හරින්න බැරි
තරමටම ආදරේ කරන එක...
මොකද,
සමහර මායාකාරී මිනිස්සු
අපේ ජීවිත වලට එන්නේ,
සතුටක් සැනසීමක් විතරක්ම
අරගෙන නෙවෙයි...
සමහර විට එයාලා අපේ ජීවිතේට එන්නේ,
ආදරේ කියන අකුරුතුනේ තියන ගැඹුර,
කොච්චරක්ද කියලා අපිට උගන්වලා යන්න..
ඒ නිසාම වෙන්න ඇති,
කාලය කොච්චර ගෙවිලාගියත්,
ලෝකේ කොච්චර වෙනස් උනත්,
'ඔයා' කියන මායාකාරි පිරිමි ආත්මය
කඳුලු මතකය නොවී මගේ හදවතේ ගැඹුරුම තැන අදටත් රැඳිලා තියෙන්නේ...
ඉතින් අවසානයට,
මගේ ජීවිතයට අහම්බෙන් ආව ආඩම්බරකාර
අංගාර ඇස් හාදයාටයි මම මේ කියන්නේ,
ආදරේ කියන අකුරු තුනේ ගැඹුර කියලා දුන්නට අන්තිම හුස්මෙනුත් මම ණයයි.. ❤