@Amktakmaadyok
Bugün biri bana, ölse bile bir yolunu bulup geri döneceğini söyledi.
Bu sözün en çok hoşuma giden yanı, ölümden bahsetmesi değildi; beni bırakmayı hiç düşünmemesiydi.
Ve bir anlığına, böyle bir sevgiye gerçekten karşılık verebiliyor muyum diye düşündüm.
...
Bugünümü ve yarınımı en iyi şekilde yaşayacağına söz veren eski ben, şimdi sadece günleri atlatmak için yaşıyor. Belki de tutamadığım sözlerin ağırlığına çakılıp kaldım.
Sadece yalnız kalmak istiyorum.
Umutsuzluk vurduğunda asla yalnız olmadığını unutma. Güneş, ormanı karanlıktan kurtarmak adına burada :)
Bugün de karanlığa uyanıp, aydınlık olana kadar bekledik. Ne aydınlık geldi ne de karanlık gidebildi. Ne dünyanın sesi bana erişebildi ne de kuşların sesi zihnimden silinebildi. Erişmeye de silmeye de mecalim kalmadı; unutulmuş mezar taşı misali.
@dovelaafonte ellerine sağlık bebeğim. Bazı cümleler okunmaz, hissedilir. Seninkiler de onlardan olmuş.
@ Amktakmaadyok Unutulmuş boşlukta kalmış benliğin için uğramaz oldu hayaller. Çiçeklerle bezenmiş ruhundan tek tek koparılmış, özenle yeşertilmiş çiçekler. Kırık umutlarımızla yaşıyoruz, belki de kurtuluşu arıyoruz. Müjdeler senin olsun, kalbinin içerisinde açmış umutlar eşliğinde.
Şiir mi
Canavarlarla uzun süre savaşırsan, biraz onlara benzersin.
“hiçbir şey değişmiyorken nefesimi kaybetmek
kimse beklemiyorken nefesimi kaybetmek”
ve ben hâlâ o yolda koşuyorum.
Bazen en büyük cevap sessizliktir.