Amktakmaadyok

Ben her zaman senin yanında olacağım, Ophelia. Uzaktayken bile. Çünkü olunabilecek daha güzel bir yer yok.
           - Sanırım etkilendim.

..

Bazen birinin başına gelenleri duyuyorsun ve elinden hiçbir şey gelmemesi insanı kahrediyor. Yardım etmek istiyorsun ama ne yapacağını, nereye yetişeceğini bilemiyorsun. Sadece öfkeleniyorsun. Keşke bazı şeyleri değiştirebilecek kadar gücümüz olsaydı. Keşke biraz daha seçeneğim olsaydı.

..

Ruhlarımız ne zaman sustu?
          Ne zaman birbirimizin sesini duyamaz olduk?
          Ne zaman sevmekten vazgeçtin?
          Yoksa hiç sevmedin de ben mi senin sessizliğine anlam yükledim?
          
          Ne zaman beni görmez oldun?
          Ne zaman gözlerin üzerimden geçip gitmeye başladı?
          Ne zaman yalnızca uzaktan izleyen bir yabancıya dönüştün?
          
          Ben bir çukur değildim aslında.
          Ben dibe vurmuş bir karanlıktım.
          Sense içime düşen son güneştin.
          
          Güneşim...
          Ne zaman ışığını benden esirgedin?
          Ne zaman sıcaklığın tenime değil,
          hatıralarıma dokunmaya başladı? Şimdi içimde ne ışık kaldı
          ne de seni çağıracak bir ses.
          Beni sonsuz bir soğuğun içinde bıraktın.
          Ve ben artık üşümüyorum.
          Çünkü insan, karanlıkta yeterince uzun kalınca
          soğuğu da karanlığı da kendisi sanmaya başlıyor.
          Geri gel diyemem sana.
          Beni ısıt diyemem.
          Beni aydınlat hiç diyemem.
          Çünkü bir kez sönen güneşin altında insan, yeniden doğmasını beklemeyi değil,
          onsuz yaşamayı öğreniyor.
          Ve sanırım ben de
          seni beklemeyi bıraktığım güniçimde kalan son ışığı da gömdüm.
           
          ~ Özgülümün aşk şiiri

...

Galiba en büyük korkum, değer verdiğim insanların bana ihtiyaç duyduğu anda onlara yetememek.

Bugün biri bana, ölse bile bir yolunu bulup geri döneceğini söyledi.
          
          Bu sözün en çok hoşuma giden yanı, ölümden bahsetmesi değildi; beni bırakmayı hiç düşünmemesiydi.
          
          Ve bir anlığına, böyle bir sevgiye gerçekten karşılık verebiliyor muyum diye düşündüm.

...

Bugünümü ve yarınımı en iyi şekilde yaşayacağına söz veren eski ben, şimdi sadece günleri atlatmak için yaşıyor. Belki de tutamadığım sözlerin ağırlığına çakılıp kaldım.