Özgün

Sevmeyince hayat bomboş dedin
          Yaşamayı bana sen öğrettin
          Aç kapıyı gir içeri gönlüm bekliyor seni

Boş verin hepsini gecemiz şenlensin
          Tek dalım kalmış, dönelim mi?

Çok zaman geçti, o günden beri
          Heyecan aynı heyecan
          Coşku aynı coşku
          Ey sevgili

Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin. 

Damarımdaki kan gibi içimdesin sen, tarif edemediğim biçimdesin sen

Sen hep aynı iklimde gül bana mevsimi boşver

Aşk dediğin yanmak ise kül olmuşum yana yana

Bir bilsen nasıl vurgunum sana, gözlerindeki elaya. 

Aksın bacaklarından oluk oluk, milyonlarca doğmayacak çocuklarım. 

Varsın olsun üstümüzden gitmesin keder, siyah beyaz forman bize bir ömür yeter. Senin aşkın uğruna ölmeye değer, Beşiktaş'ım sevmişiz seni.