ඔයා දන්නව ද ආරෝහි අක්කෙ මන් මෙතෙක් කල් කියවපු ලස්සනම කතාව මොකක්ද කියල ඒ තම "හිරිකඩයක්"
මන් දන්නෙ නෑ ඒක කොහොමද වචන කරන්නෙ කියල කතුවරයෙක් ට දෙන්න පුලුවන් උපරිම තැන මන් ඔයාට දෙනව.ඔයා වචන හසුරවන තැනේ ඉඳලා චරිතයක් සම්පූර්ණ කරන තැන ඉඳල ඒ හැම දෙයක්ම perfect.හිරිකඩයක් කියවල දැන් මාස තුනක් ඇති ඒත් තවම නිකන් පිස්සු හැදිල වගේ අයේ ආයේ කියවනවා.ඇයි "දුඹුරු සඳ" මන් මොනාද අක්කෙ කියන්නේ මන් කොහොමද මේ කතා මට දැනෙන විදිය කියන්නේ,ඇත්තටම මන් fantasy ඇතුළේ ජීවත් වෙන කෙනෙක් විදියට ඔයා ආදරෙ බොළඳයි කියන එක මකලම දාලා වෙන තැන් වල වගේ පිරිමියෙක් ගෑනියෙක්ට ආදරේ කරන්න රූපෙ,තත්වය ඒ හැම දෙයක් ම අදාළ නෑ කියන එක ඔයා ලස්සනටම පෙන්නලා තියෙනව අක්කේ.මන් හිතෙන විදියට දැක්ක ගමන් ඇති වෙන්නෙ ආකර්ෂණක්,ඔයා ඒ ලස්සන උණත් පෙන්නලා තිබ්බේ එයාලගෙ අමනාපකම් මැද්දෙ,පිපෙන්න තියෙන්න මලකට වතුර ඉසිනව වගේ,ඒක නිකන් ආකර්ෂණක් නෙවෙයි තමන් ආදරේ කරන කෙනාට වඩා කොච්චර ලස්සන අය හම්බුනත් ඒව නිකන්ම නිකන් රූප විතරයි.
මට කියන්න තියෙන්නෙ මෙච්චරයි,ඔයා තවම " දුඹුරු සඳ " ලියන ගමන්නෙ ඒක හෙමීට ලස්ස්නට ඉවර කරන්න.
ඒ වගේම ඔයාගෙ ඉදිරි අනාගතේට ත් මන් සුභ පතනවා අක්කේ.
තව මේ type ම කතා ගොඩක් ඔයාගෙන් බලාපොරොත්තු වෙනවා.
බුදු සරණයි.