ArthurWG

“Coming soon” ဆိုပြီး တင်ထားတဲ့ Fic လေးတွေကို လောလောဆယ် ခဏလောက် Unpublish လုပ်ထားလိုက်ပါတယ်လို့ လာပြောပြတာပါ
          
          "Lavish" ကို စောင့်ပြီး ဖတ်နေတဲ့သူတွေဆိုရင်တော့ သိကြမှာပါ... ကျွန်မ အခုတလော တော်တော်လေး အလုပ်များနေလို့ "Lavish" ရေးနေတာ လေးလလောက် ရှိသွားပေမဲ့ အခုထိ အဆုံးမသတ်နိုင်သေးဘူး
          ပြီးတော့ ဒီကြားထဲမှာ တချို့အရာလေးတွေကို လေ့လာသင်ယူဖို့လည်း ရှိနေသေးတော့  နောက်ထပ် နောက်ထပ် အသစ်တွေကို ဘယ်အချိန်မှ ဆက်ရေးနိုင်မလဲဆိုတာ မသေချာတော့လို့ပါ
          
          အဲ့ဒါကြောင့်မို့လို့ စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ပဲ Fic အသစ်လေးတွေကို လောလောဆယ်တော့ Unpublish လုပ်ထားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရပါတယ်... နောက်ကျလို့ စာရေးဖို့ အချိန်ပြန်ရလာပြီဆိုရင်တော့ တစ်ပုဒ်ချင်းစီ ပြန်တင်ပေးပြီး မပြီးသေးတဲ့နေရာကနေ ဆက်ရေးသွားပေးပါမယ်နော်
          
          သေချာပြောနိုင်တာတစ်ခုကတော့ အသစ်လာမယ့် Fic တွေအကုန်လုံးကို English Version နဲ့ပဲ ရေးသွားတော့မှာပါ။ မြန်မာဗားရှင်းနဲ့ ဖတ်တဲ့ စာဖတ်သူလေးတွေကို တကယ် အားနာပေမယ့် မြန်မာလိုရေးရင် အင်္ဂလိပ်လိုရေးတာထက် အချိန်နှစ်ဆလောက် ပိုပေးရလို့ပါ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင်တော့ ဗားရှင်းနှစ်ခုလုံးကို အချိန်မပေးနိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်လို့ပါ
          
          အဆင်မပြေမှုတွေဖြစ်သွားရင် အနူးအညွတ် တောင်းပန်ပါတယ်... အားလုံးလည်း နားလည်ပေးနိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်
          
          ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ Fic လေးတွေကို အမြဲတမ်း လာရောက်ဖတ်ရှုပေးကြတဲ့၊ ကွန်မန့်လေးတွေပေးပြီး အားပေးကြတဲ့ သူလေးတွေကိုလည်း နှလုံးသားထဲကနေ အရမ်း အရမ်းကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အဲ့ဒီလို အရာလေးတွေကြောင့်လည်း အများကြီး ပျော်ရွှင်ခဲ့ရပါတယ်
          
          ကျွန်မရဲ့ Fic လေးတွေ အများကြီးထဲကမှ အစိတ်အပိုင်း သေးသေးလေးတစ်ခုက စာဖတ်သူလေးတွေကို ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်ပဲ ကျွန်မအတွက် ဝမ်းသာစရာဖြစ်နေပါပြီ
          
          အားလုံးပဲ အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင် ကျန်းမာပြီး သာယာလှပတဲ့ ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးချင်ပါတယ်ရှင်
          ကျွန်မနဲ့အတူ အမြဲရှိနေပေးခဲ့ကြလို့လည်း ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်နော်

Just posting this to let y’all know that you might notice all of my “coming soon” stories are currently unpublished.
          Some of you who have been walking with me through Lavish already know that I’ve been pretty busy lately, and Lavish has been going on for about four months now, I think… but I still haven’t been able to finish it. 
          On top of that, I have something else I need to work on in the meantime, kind of studying for my own self-improvement, so honestly, I have no idea when I’ll be able to continue with the upcoming stories.
          So, unfortunately, I decided to unpublish them for now. If I can find the time again, I’ll definitely republish them one by one and continue where I left off.
          One thing I can say for sure is that all of my upcoming stories will be English Ver only. I’m really sorry to my Burmese readers. As you know, writing in Burmese takes me almost twice as long as writing in English, and with everything going on lately, I just don’t think I can manage both versions anymore. 
          I’m sorry for any inconvenience, and I really hope you guys can understand. And thank you truly, truly so much to everyone who keeps coming back to my stories, checking in, leaving comments, and supporting me. It honestly means more than you know.
          I’m so happy that even a tiny little part of my stories could make you happy.
          Wishing all of you a happy, healthy, and beautiful life, always. 
          Thank you for being here with me.

Updateလေးမျှော်နေပါတယ်နော်

We miss you author

 I’m still looking forward to reading your fics and your writing.

Hi author any updates on lavish?

Lavish လေး MMsubလေး မျှော်နေပါတယ်နော် ကျန်တဲ့အပိုင်းလေးတွေ သာသာ အားတဲ့အချိန်လေးဆက်တင်ပေးပါဦးနော်

မမကိုလွမ်းလို့အလည်လာတာ ဟီးးး(⁠づ⁠｡⁠◕⁠‿⁠‿⁠◕⁠｡⁠)⁠づ

I have never commented on anything in my life, but I just couldn’t help writing to you. I’ve read a vast amount of literature, graduated from philological faculties, and have been reading all my life, but only your stories have made me truly cry, empathize, feel, and live through every single one of them. You write amazing stories, each completely unique. These are the best stories of my life. I beg you from the bottom of my heart — please never stop. The memory loss story had me sobbing for about a week, and I still haven't fully recovered. Thank you so much for your talent and your stories; I am grateful to you from the bottom of my heart

ရေးသမျှFictionတိုင်း သဘောကျလိုက်တာရှင်။အရေးအသားနဲ့ideaကတော့ အရမ်း အရမ်းကိုကောင်းလွန်းပါတယ်author​ရေ(honest reviewပါနော်)။ ကိုယ်တိုင်လည်း စာရေးခဲ့တဲ့သူမို့ စာရေးရတဲ့အပေါ် ကိုယ်ပိုင်အချိန်တွေမှာမအားလပ်​တော့ပဲ စိတ်​ရောကိုယ်ပါ effortတွေစိုက်ထုတ်ရတာကိုနားလည်ရပါတယ်။ နောက်ပြီးFlashလိုမြန်တဲ့updateတွေအတွက် ကျေးဇူးအထူးပါ​နော်။ဆတ်ပြီးလည်း အများ​ကြီးရေးပေးပါအုံး(လောဘတကြီးတောင်းဆိုခြင်း)။အခုရက်ပိုင်း စာတွေနဲ့နပန်းလုံးနေရလို့ ဖတ်ဖို့မအားလပ်ဘူးဖြစ်နေတယ်ကွယ်။ နောက်မှ ဖြေးဖြေးချင်းဖတ်မယ်နော်❤❤