Paylaşmak istediğim çok fazla şey var.

Delinmiş gökyüzünden düşen insancıkların kalbi acırmış, onlardan biriydi bunu bana anlatan. Pişmanlıkları kalplerini kirletmiş hepsinin. Bir gün yağmurla beraber, yer yüzüne düşmüşler. Bazıları niye geldiğini unutmuş, bazıları ise çektiği acıya dayanamayıp ölmüş. Diğer bazıları ise, 
 pişmanlıklarından kurtulup yaşamaya devam etmişler. Ne kötü ki pişmanlıklarıyla beraber anıları da gitmiş. ve o an insancık demiş ki;"Keşke bazı pişmanlıklar kalbi bu kadar sızlatmasaydı. Kalbimdeki boşluk kimin yüzünden hatırlamıyorum ve bu hepsinden daha çok acıtıyor."