Μέρες στέκομαι εκεί.
Το αντικρίζω και αναρωτιέμαι "γιατί;"
Πολλά "γιατί"
Γυρναω πίσω και παίρνω το δρόμο προς την ανοιχτωσια.
Κανένας τοίχος εκεί.
Ενοχές με πλημμυρίζουν
Подписки
Зарегистрируйтесь в крупнейшем сообществе любителей историй
или
История от автора Αθηνά
