Sonra, sana ait bir şey aldım yanıma, bi' küçük 45'lik plak. Biliyor musun? Sen o küçük plakla bende, evimdesin hâlâ. Ve sen bunu bilmiyorsun. Ve gözlerimi kapattığımda kollarımda başka biri değil, sen varsın.
Sonra, sana ait bir şey aldım yanıma, bi' küçük 45'lik plak. Biliyor musun? Sen o küçük plakla bende, evimdesin hâlâ. Ve sen bunu bilmiyorsun. Ve gözlerimi kapattığımda kollarımda başka biri değil, sen varsın.
Renkler vardı, Gülfem. Sesler, şarkılar vardı. Bazen öyle anlarımız olurdu ki alev saçlarından kıvılcımlar saçılırdı. Gözlerinde yıldızlar görünürdü. Tüm dünya nurla dolardı. Cümle alem bir kalp olup damarlarımızdan akardı. Şimdi hiç renk yok.
“Az şeyler çekmemişsin sen, küçük!” dedi. “Fakat her şey geçer. Her şey unutulur. Kendini bir felaketin içinde kaybetmenin manası yoktur.”
- Kuyucaklı Yusuf.
Sayfa 73.
@cayurcuyur hayir askim eskiden okudugum kitaplara bolum gelince okuyorum bazen Oyunbozani falan ama bazilari yarim kaldi Bronz gibi, of onu birakmak istemiyordum ama cogu seyi unutmus gibiyim bilmiyorum