Avretta

Bu dünya yitik ruhlar kenti, her semtin de parçalanmış hayalleri taşıyan at arabaları seyir halinde, çürüyüp kokuşmuş sevgi ve masumluk akıyor kanalizasyonlarından..
          	

Avretta

Sessizliğin kamçılıyor, gürültülü şehrimi..
          
          Sessizliğinin içinde pek çok melodi çalınıyor kulaklarıma, kuşların kanatları gibi hissettiriyor atan kalbin, satırlarca yazı yazasım geliyor toprağına bakarken en güzeli diyorum. Bunca sessizlikle şehrim yıkılırken, gözlerinin kahvesi en sevdiğim..