Avretta

Bu dünya yitik ruhlar kenti, her semtin de parçalanmış hayalleri taşıyan at arabaları seyir halinde, çürüyüp kokuşmuş sevgi ve masumluk akıyor kanalizasyonlarından..
          	

Avretta

Sitemler birikmiş parmak uçlarıma, canımı yakmasından çok can yakmaktan çekiniyor düşüncelerim.
          Mısralar yetmeyecek ne kadar haykırsam da, kafamın içinde en ücralara sahip şeytani yanım rahatsızlıkta.. 

Avretta

Sessizliğin kamçılıyor, gürültülü şehrimi..
          
          Sessizliğinin içinde pek çok melodi çalınıyor kulaklarıma, kuşların kanatları gibi hissettiriyor atan kalbin, satırlarca yazı yazasım geliyor toprağına bakarken en güzeli diyorum. Bunca sessizlikle şehrim yıkılırken, gözlerinin kahvesi en sevdiğim.. 

Avretta

Tüm duygular yokluk acısı çekiyor içimde bir yerlerde, neresi acısa işte biri daha kopup terk etti inançlı yanımı diyorum..
          Böylesi ölümü hak etmiş değildi, tüm duygularımın içinde ki sevgi adlı doyumsuz.