@Awookado1
Obudziłam się dzisiaj z myślą, że choć niektórzy mają wyjątkowe marzenia i plany na przyszłość, moim marzeniem jest mieć viralowego tiktoka, wesprzyjcie mnie proszę w osiąganiu celów noworocznych:
https://vm.tiktok.com/ZNRM7Ed5t/
@Awookado1 To jest ten moment, w którym płaczę, że nie potrafię ogarniać powiadomień na bieżąco
W duchu dziękowała opatrzności za ten jeden moment trzeźwości, który kazał jej usiąść na ogrodowej huśtawce, a nie ciągnąć Aeliusa do oświetlonego salonu. Gęsty, ciemny mur bukszpanowego żywopłotu był teraz jedyną rzeczą, która oddzielała ich mały, grzeszny świat od publicznej egzekucji towarzyskiej.
https://www.wattpad.com/story/394436309
V 4 v
Lorelai.
Ta biedna, chorowita dziewczyna, która tylko błagała o pomoc.
I ta sama, która wzięła jej imię i wypisała je na papierze jak wyrok.
https://www.wattpad.com/story/394436309
Kiedy nowy rozdział, fani czekają
@Awookado1 obawiam się, że ja bym poszła w fabułę Lora-bizneswoman, która zostawia rozważania o swojej naturze, zostawia narzeczonego i przejmuje interes ojca, a to chyba nie jest coś, co chcą czytelnicy czytać :(:(:(
A dla Lory ta cisza była torturą.
Czuła, jak żołądek zaciska się w supeł.
Jeśli Euphemia powie "tak" – to koniec.
Zniknie Lorelai Alderich.
A pozostanie tylko potwór.
https://www.wattpad.com/story/394436309
@ Naoffi Zapraszam, od tygodnia każdy kto chce dostaje pozdrowienie na końcu rozdziału, ale do tej pory tylko Shadow chce :(
@Awookado1 uuu, jakoś zagubiłam tę książkę na długo wśród innych na liście, ale ten cytat mega ciekawi
Rzekomym powodem zebrania było świętowanie niedawnych wyborów do sejmiku, więc Lora po cichu liczyła, że frekwencja będzie znikoma — ot, kilku najwierniejszych zwolenników, paru sąsiadów, może jeden czy dwóch nadgorliwych mieszczan, którzy pomylili piknik z obowiązkiem obywatelskim.
Jednak gdy tylko przekroczyli bramę, zorientowała się, jak bardzo się myliła.
Pani Delamare, jak się okazało, zaprosiła nie „kilku najbliższych", lecz niemal całe Miralys.
https://www.wattpad.com/story/394436309
Ale... przecież nie mogłam tego zrobić.
Bo przez ten atrament czułam jej rozpacz tak dotkliwie, jakby była moja własna. A chęć do życia tak jakby od zawsze była moją.
Jej prośba nie była dla mnie. A jednak stała się moją odpowiedzią.
Wystarczyło tylko otworzyć drzwi.
https://www.wattpad.com/story/394436309
— ...A więc? — zapytał, unosząc wysoko brwi ze zdziwieniem. — ...Czy jesteś prawdziwą Lorelai Alderich?
https://www.wattpad.com/story/394436309
@ RedEdith22 zazdro, mnie ostatnio ktoś w robocie powiedział, że super ze z nimi pracuje, bo ja cały czas jestem w robocie :( muszę coś zmienić w swoim zyciu
@Awookado1 o, a ja nie zauważyłam poprzedniego rozdziału xD nie ma to jak być na wyjeździe xD
Oh no... I don't understand the language , let wait till tomorrow so that I can vote