Bunu yaptığım için belki daha sonra pişman olacağım ama gururumu bir kenara koyup yazıyorum. Özlüyorum, sana güzelim demeyi, en kötü anımda saatlerce sana yazmayı, bana güzel şeyler söyleyip her daim yanımda olmanı, seni beklemeyi bile özledim.
Şu an bunları yazarken neden gözlerim doluyor bilmiyorum ama dayanamıyorum. Öylesine buruk bir şekilde ayrıldık, konuşmayı bıraktık ki bu durum beni üzüyor, hem de fazlasıyla.
Geçen gün sana yaptığım videoyu izledim, 6 ay önce tanışmış olmamıza rağmen bendeki yerin ne kadar da çokmuş meğer. Kalbime nasıl bir etki bıraktıysan artık sadece 6 aydır tanıdığım bir insana böylesine değer vermişim.
Öyleyse ne oldu da böyle saçma bir şekilde darıldık birbirimize? Neden adam akıllı konuşmak yerine sadece içimizde saklamayı tercih ettik? Bunlara cevap veriyorum ama hepsi sana olan sevgimle karşılaştırılınca çok basit geliyor.
Ben böyle olmayı istemiyorum. Sana eskisi gibi bambim diyebilmek istiyorum. Profiline girince içim burkulsun istemiyorum, konuştuğun kişileri görüp kıskanmak istiyorum. Seni günlerce beklemek istiyorum çünkü döneceğini biliyorum, geleceğinin hayalini kurarak beklemek istiyorum.
Buraya artık giriyor musun bilmiyorum ama umarım gelirsin. Bir gün gelirsin. Bekleyeceğim, hemen gelmesen de sorun değil, ne olursa olsun bekleyeceğim♡♡