🌝Ay🌙

Bir kez insanlara içimdeki her şeyi söyleyeyim dedim. Üzülürler diye söylemiyordum her şeyi söyledim onlar hakkındaki her şeyi dertlerimi ,sıkıntılarımı yüzlerine söyledim. Terslediler. Şimdi hiç konuşmuyorum. Yazıyorum deliler gibi yazıyorum. Onların bulamayacakları yerlere saklıyorum. Niye konuşmuyorsun neden her şeyi yazıyorsun? diyorlar. Susuyorum kendi kendimin arkadaşı oldum mesela beni deli sanıyorlar umrumda değil beni küçümsüyorlar umrumda değil. Bir şeyden çok korkuyorum hemde çok eğer yazdıklarım bana yetmez ve düşüncelerim hislerim patlar ve insanların kalbini kırarsam .

Yaşayıp, yaşamadığımı sorguluyorum bazen her nefes alan yaşamıyor . Kalbi , beyni ve organları çalışan yaşamıyor ben mesela yaşamıyorum.Ölmüşüm ama hareket ediyorum diye öldüğümü anlamıyor ve beni gömmüyorlar ama şunu biliyorlar ki beni uzun süre sonra gömmediklerinde kokacağım ve işte o zaman öldüğümü anlayacaklar.

Cause it would take a whole lot of medication to realiaze what we used to have , we don't have it anymore...

I know I'm not perfect but at the end of the day, Who ıs?

At night when the stars light on my room, I sit by myself. Talking to the moon,tryin to get to you...

Cause my heart breaks a little when I hear your name.

Dilsizdir benim acılarım,konuşmazlar kimseyle sadece benim canımı acıtırlar hem de hiç hak etmediğim halde.

Bazı insanlar var, kendilerini anlamadan başkalarının onları anlamasını bekliyor.

Bağırıyorum çığlıklarımı duyan var mı...
          Ağlıyorum hıçkırıklarımı duyan var mı...
          Yalnızım bu yalnızlığı çeken var mı...
          

Bazı insanlar vardır etrafındakileri farketmez,kendini kimsesiz sanar ama başını kaldırıp bir kere bile çevresindekilere bakmamıştır. Çevresi doluyken kimsesizim diye yakınır çevresindeki herkes gittiği zaman işte o zaman anlar gerçek kimsesizliği ama bu sefer kimsesizim diyemez çünkü gerçekten bu hissi algılamak ona acı verir...