Gecelerden aydınlık aradık, çöllerden su
Huzursuz rüzgarın esintisini vücudumuzda dolanırken
Tüylerimiz diken diken oldu, yüreğimiz buruk.
Yinede bekledik mucizemizi yüzümüzdeki sahte gülümsemeyle
Kuruyan boğazımızı göz yaşlarımızla Islattık
Ama düğüm oluştu boğazımızda
Parçalanan uslanmaz kalbimizi
Parçalarını topladık değer verdiğimiz yerlerden
Çığlık yükseldi bir acı ile ruhumuzdan
Susturmaya çalıştık bedenimizi tutarak
Sonra dayanamadık yıktık yaktık her şeyi
Kalmadı elimizde dayanacak yaslanacak yer
Bizde park bankına yaslanıp sigara yaktık
Zehirli duman zehirli düşüncelerimizle buluştu
Onlar içimizi, aklımızı yok ederken
Biz sadece izleye durduk
Bir şeyde yapamadık engelleyemedik
Biz aslında içimizdeki kırık hayalleride gerçekleştiremedik
Başlayamadık başlangıçtan bitiremedik yarışı
Bu kimseninde umrunda olmadı
Yine kaldık bir başımıza yalnızlığımızda boğulduk
Tek çaremizde kendimizi sevip yalnızlığımıza sarılıp hayatı yaşamaktı.