@ ZuzuTurkmen3 İnan ne diyeceğimi bilmiyorum, çok haklısın. Elbette benimde haklı olduğum noktalar vardır ama bende en içten şekilde anlıyorum seni, bekleyen okuyucularımı. Her yorumu görüyorum, elbette üzülüyorum haliyle beklettiğim için, bende huzursuzum fakat onlara en iyi şekilde veda etmek istediğim için, bir de wattpad kapandığı için, okul, yurt, yayınevlerinin yüzüme bakmaması derken elim bir türlü o sona gitmedi. Bilmiyorum beni anlar mısınız, onlar benim her şeyim. Asla yarım bırakmak istemiyorum ama en iyi ruh halimle de kitaba geri dönmek istiyorum. Yayınevlerinin cevaplarını beklemek, kitap oldu haberiyle dönmek istedim bu iki yıllık süreçte. O yüzden diğer platformlara yüklerken bir haberle geri döneceğim diye yazdım ama kimse dönüş yapmadı, yapanlarda olumsuz yanıt verdi ya da para istedi. Onların hikayesini satırlara döküp elimize almak istedim, olmadı. Platformda kapanınca iyice yalnızlaştık, kitabı yayınlayalı 7 yıl oldu ama devamlı okuyucularım ve sizler dışında gören, duyan, fark eden yok. Kendi çapımda reklam yapmaya çalışırken yazıya yetişemiyorum. Yazayım derken reklama yetişemiyorum. Bilmiyorum ileride kitap olur mu ama bu süreçte yazmaktan iyice soğudum. Final verirsem onlarda gidecekmiş ve unutulacakmış gibi hissediyorum. Size haksızlık ettiğimin farkındayım. Bunu düzelteceğim. Özür diliyorum ve biraz daha toparlayınca hemen yazma işine geçeceğimi belirtmek istiyorum. Bu sektör biraz acımasız olsa da Dolunay ve Savaş'a haksızlık etmek olmaz, o yüzden birkaç aya geri döneceğim. Umarım yanıtımı görürsün. Bende en az sizin kadar üzgünüm.