(1) Boş sokakta yerde öylece duran cam kırıkları yıldızlardan daha parlaktı . Paramparça ama gözleri alan ihtişamları . Usulca sokakta üzerlerinden geçtim ayaklarımın altındaki çatırtılara aldırmadan . Sokak lambasının yüreğimi aydınlatmasına izin verdim. Kararmış intikam isteyen başka gözü hiçbir şeyi görmeyen o yüreğimi.

(2) Göz yaşı dökmeden ağlamak her yiğidin harcı değildir. Sevdiği için uykusuz kalmak her yüreğin kaldıracağı bir şey değildir. Ona değer vermek , ilgi göstermek . Birinin bizi sevdiğini nasıl anlarız?
Kafamda dönüp duran bu soru , ya benim canımdan can dediğim kişi beni sevmiyorsa . İlk defa yazarken bu kadar zorlanıyorum anlam veremiyorum . Kelimeler sustu sanki cenazeme katılıyorlar sus ve sessizlik eşliğinde soğuk toprağı hisset diyorlar. Bir insanın umutlarını hayallerini öldürmek ve bunu tek kelime ile yapmak, acımasızca bir katilin kurbanının boynunu kesmesi gibi . Ya öldürmek yerine yavaş yavaş derimi yüzdüyse bu katil. Onun buz gibi kelimelerini hissetmemek  için bedenimden akan sıcak kana sığındıysam derimin yüzülmesine  göz göre göre müsaade ettiysem . Nedir bunun adı bir bilen var mı ?