Hata değildi. seni sevmem, güvenmem. Hiçbiri hata değildi. Pişman değilim, yeniden karşılaşsak yine severim. Ama beni de anla. Seni oradan çıkarabileceğime inanmıştım, çıkmak istemeyeceğine değil. İlk defa güvenmiştim kendime. Bunu anlıyorsundur. Kendine güvenmişliğin ilk hissi. Biliyorsundur sonra kırılmayı, hepsini. Neyse...
"Fakat müzeyyen, beni hatırlamış olman canımı öylesine yakttı
ki birbilsen.
Çünkü hatırlamak için önce unutmak gerekir.
Senin beni unutmuş olmana katlanamıyorum."
Tüm ruhların yıldızlar altında toplandığı o gece buluşur muyuz?
O sabahın ışığında
O karanlığa bürünmüş gece de bulabilir misin beni?
Yüzümü anımsayabilecek misin?
Yada beni bıraktığın o sokak lambasının altında tekrar unutmaya çalıştığın bu simayı aklının bir köşesinde tutabilecek misin?
Tek bir doğru var
Yıldızlara ulaşamayacağım kadar uzak yıldızlara olan sonsuz sevgimden daha fazlasısın.