Arkadaşlar, bilmem görür müsünüz ama selamlar. Buraya geri dönüp bakmak da varmış. Nasılsınız, iyi misiniz? Her seferinde merakla geri döndüğüm bu yerde, eskiden hiç tanımadığım insanların yazılarıma olan sevgisini ve ilgisini görünce duygusallaşıyorum. Uygulamayı mı, bir heyecanla yazdığım kitaplarımı mı, yoksa sizlerden gelen iltifatları mı çok özledim karar veremiyorum.
Kabul edelim ki bu uygulamadan hepimizin sevdiği şaheserler çıktı. Ama daha kelime dağarcığımız bile yeterli değilken hepimiz yazar oluruz sandık. Hesabımdaki tüm hikâyelerde bunu hissediyorum. Bir hevesle başlanmış en amatörce kurgular :') Birkaç sene önce yazılmış olsalar bile... Yaşın kaç, başın kaç? Okuduğun kitap sayısı ne ki kitap yazıyorsun? Belki kızarsınız ama içimdeki düşünceler tam olarak bu. Elimde değil. Yine de kendi adıma mutluyum. En azından ortaokulda babamın kitaplığından arakladığım gri ajandaya her ders bir bölüm hikâye yazan ve teneffüste arkadaşlarına okuyan ben mutlu.
Ama hayallerimin ne kadarını hayata geçirebilirim bilmediğim şu yaşımdaki ben, izninizle bazı değişiklikler yapmak istiyor. Hesabı tamamen temizleyeceğim. Benim için gözbebeğim olan iki kurgumla geri döneceğim.
Biri, yıllardır kafamda olan kurgum. Geçtiğimiz aylarda yazmaya başlamış olsam bile o kurgu birkaç sene daha bilgisayarımın bir köşesinde kalacak. Onu ilmek ilmek işlemek istiyorum. Diğeri ise 'Yıldızların Arkadaşları'. En güvende hissettiğim kurgum. Yazdığım için asla pişman olmadığım hikâyem. Sadece üzerinde çok daha fazla duracağım. O hikâyeyi daha çok içime sinen bir hâliyle buraya geri döndüreceğim. Umarım bu kez finalini de vererek.
Hiç okunmasa bile bu hesapta kendi kendine duracak ve ben yine kendi adıma mutlu olacağım. Sizleri seviyorum. Her şey için çok teşekkürler. <3
