Köşedeki çiçekçi
Seni sordu bu sabah
Burada yok dedim
Selam söyledi tazeymiş gülleri
Yokluğun gibi…
Yürüdüm biraz seni düşledim,
Umudumu senle süsledim
Ne dar sokaklar ne boş duraklar
Seni unutmama yardım etti
Senin küçük bir elvedan böyle
Büyük bir aşkı bitirebilir mi?
Ne sanıyorsun?
Bazen bir kaldırım taşı,
Bazen bir sokak çalgıcısı
Yani sen İstanbul’sun…