Blacklady-1

Bence Aslı Arslan'ın kitapları +18 değilde +50. Çok fazla ölüm var çünkü. QĞWMSĞSMWŞSMSŞSMQŞXMAŞMXSŞMXLSNSŞXNA

İçimde öyle büyük bir sıkıntı var ki şehire sığamıyorum desem yeridir.

Allah hepinizin belasını versin 

Gülmekten nefret ediyorum. Zaten sevseydim tek ben sevmiş olacaktım. İnsanlar belki de benden nefret ediyor. Umurumda değiller demicem. Fazlasıyla umurumdalar ama farklı şekilde. Eski beni özledim birazcık. İçimi nereye döksem herkes kaçıyor. Ne yapsam başarısız. Ne kadar övülsem de yetersiz hissediyorum. Geçmişe karşı bir takıntım var ve artık sevmekten korkuyorum. Gitmesinden falan değil, onu da çok boğmaktan korkuyorum. Şizofrenler bence çok şanslı. Hiç değilse hayali arkadaşları var. Hayalimizi yaşıyoruz diye de şizofren oluyoruz amk ne malca olay siktimin dünyasında herkesin eli başkasının götünde. Çok alakasız oldu. Sanırım bende şizofrenim. Bir de bunu okumayın siktirin gidin lütfen

İçimde çok fazla cümle var fakat tek bir kelime söyleyemiyorum. 

"Cavit Tükenmez çok iyi bir baba olabilirdi fakat iyi bir hayat arkadaşı hiç bir zaman olamamıştı. Olmak da istememişti. O koca ve baba olmak isteyen bir adam değildi. O her zaman bir eş ve baba olmak istemişti."

Gt

Yeni kurgumdan bir alıntı. 
           
          
          "
          Eğer bir insan sağırsa ona istediğiniz kadar konuşun; sizi hiç bir zaman anlamayacak. 
          
          O gece sabah oldu ama Açelya Tükenmez sabahı zor etti. Uyanan kişi ise aynı Açelya Tükenmez değildi. Çünkü bazı şeyleri tekrar fark etmişti. Tertemiz kalbine küçük bir karaltı düşmüştü. Acımasızlık vurmuştu belki de yüzüne. İnsanların acımasızlığı... 
          
          Kalbi nasırlaşmıştı az da olsa bu yüzleşme ile. Kötü şeyleri hissedemiyordu. Boş boş duvarlara bakıyordu ağlamaktan kanlanmış gözleri ile. Arada bir istemsizce hıçkırıyordu. Ancak hiç bir şey hissetmiyordu. Ne kötü ne de iyi şeyleri. Evet, Açelya iyi şeyleri de hissetmiyordu, hissedemiyordu artık. Ruhsuz bir bedenden farkı yoktu. 
          
          Çünkü farkındalığın bedeli ağırdı... 
          
          Onu tanıyanlar kendilerine nefretle bakan gözleri arayıp özlerdi. Duvarlarla kaplı boş bakışları tanıyamazlardı. Gerçi onu tanıyan pek insan da yoktu.
          "

Kanal açtım gelmek isteyenn

Yeni kurgumu yayınlamak istiyorum ama daha bölümler bitmedi. Ayrıca bölümler uzun olacak bu yüzden uzun süre yazmak zorunda kalacağım ama bunun yerine bölümleri parça parça bölmeyi planlıyorum. Umarım yakında yayınlayabilirimm