Ξέρω...ξέρω...πέρασε καιρός που δεν έδωσα κανένα σημάδι ζωής και έχω τους λόγους μου. Πρώτα είχα τη μαμά μου για 2 εβδομάδες και όπως είναι λογικό, είχε προτεραιότητα. Μετά έπρεπε όχι μόνο να επιστρέψω στη ρουτίνα της δουλειάς μου και των υποχρεώσεων και πόσο μάλλον να καλύψω τα κενά, αλλά αυτό με είχε κάψει πλήρως με αποτέλεσμα να είμαι δουλειά, ύπνο και δουλειά. Τώρα ήμαστε στις διαδικασίες λίγο πριν λήξει η δουλειά μου, τρέχω για τις τελευταίες λεπτομέρειες και προετοιμασίες για τη σχολή μου. Για ένα χρόνο θα μελετάμε...εννοώ θα μελετάω για βοηθός νοσηλευτή. Φυσικά και το γράψιμο θα συνεχιστεί. ήδη μια εβδομάδα τώρα σκέφτηκα τα παρακάτω κεφάλαια του Κέιλεμπ Θορν. Όσοι γράφετε, ξέρετε πως η έμπνευση δεν έρχεται κατά παραγγελία ή μπουρδουκλώνει τελείως. Θα προσπαθήσω να προχωρήσω στο σαββατοκύριακο, τουλάχιστον ως εκεί που σκέφτηκα πως θα πάει. Εύχομαι καλό υπόλοιπο καλοκαίρι και όσοι μπορείτε, κάντε και καμιά βουτιά για εμένα. φέτος και του χρόνου την Ελλάδα δε θα τη δω ούτε με κιάλια.