කොළපාට හීනේ හුඟක් මතක් වෙනවා.
මගේ අහසේ ඉන්නව හා ද ලා නිල් රිදී පාට තරුවක්. (එයා නිවී නිවී පත්තු වෙන්නෙ නෑ, එකම විදියට තියෙන්නේ. ඒ නිසා තරුවක් නෙමෙයි ග්රහලෝකයක් වෙන්නැති. ඒත් ඒ නමට වඩා තරුව කියනකොට ලස්සනයි නිසා ඒම කියන්නේ). ඒ තරුව දකින හැම වෙලාවකම මට වින්ද් ව මතක් වෙනවා. දවසේ දේවල් හුඟාක් බර වැඩි වුනාම එයාට ගිහින් කියන්න පුරුදු වෙලා.
සමාර වෙලාවට මීදුම් දුමාරයේ අහන ගමන් ඒ තරුව දිහා බලාගෙන පැය ගනන් ඉන්නව. අමුතු ලස්සනයි..
ඇත්තමයි ඒක හරියට long distance relationship එකක ඉන්න ආදරවන්තය ගැන මතක් කරනව වගේ. අපිට අල්ලන්න බෑ ළඟ නෑ උනත් හැම වෙලාවෙම අපි ළඟම ඉන්නව වගේ දැනෙනව . කොළ පාට හීනෙත් එහෙමයි. වැස්සකට පස්සෙ හීනි සනීප හුළං රැල්ලක් පාවෙලා ආවොත් මොකද්දෝ මන්දා හිතට ළඟ ඒත් ඇහැට මවාගන්න තේරෙන්නෙ නැති රූප ටිකක් ඇදිල මැකිලා යනවා.
මම හුඟ වෙලාවට මෙහෙ එන කෙනෙක් නෙමෙයි. අද තරුව නෑ වැස්සනේ චුට්ටක්. ලා සීත හුළඟක් බැල්කනි එක වටේ කැරකෙනවා. ඇස් පියාගත්තම කොළපාට මීදුම පිරුණ ලෝකයක් පේනවා. පාලු හිතිලා ආවේ. අහම්බෙන්. හුඟම හුඟ කාලෙකට පස්සෙ. Google form එක 😭... මට සතුටුයි දරාගන්න බැරි තරම්.. බලන් ඉන්නවා. ආදරෙන් ....
මන් ප්රාර්ථනා කරන්නෙ එකම එකයි. එදාටත් මේ වගේ අහම්බයක් වෙන්න කියලා. මට මඟ ඇරෙන්නෙපා !!!!!