Gökyüzünde parlayan ışık kürekleri herkes için yıldız anlamına gelsede ben onların anlamını biliyordum. Onlar benim evimdi. Ve ben bu koca dünyaya sığamamış evini arıyan küçük bir insandım. Kısasakısas olanından. Olsundu. Ben evime kavuşamasamda en azından onu görebiliyordum. Benim evim orasıydı bu koca evrende bana doğruyu söyleyen tatlı bir yalnızlık. Benim evim gezegendi, yıldızlardı... İnsan oğlu şu koca gök yüzüne baksa,şu kafasını bir kaldırsa buna cesaret etse... Gök yüzündeki yıldızlar gibi parlasa o gözleri... Ay gibi bembeyaz dişleri parıldasa... Gülümsese...