EyillaZ

Ayyy doğum günü bebeğiminnnnnn iyi ki doğdun hayatım iyi ki varsın❤️❤️❤️

Canser15

Kusura bakma geç gördüm ama çok mutlu ettin ༼ つ ◕‿◕ ༽つ
• Reply

Canser15

@ EyillaZ  yaaaa çooook teşekkür ederrimmmmm
• Reply

EyillaZ

ağzının içinden homurdana homurdana konuşmuştu. "Dil pabuç." Eğildiği yerden kalkıp birkaç adımda yanımda bittiğinde elini alnima koydu.
          
          "Sözlerine hep böyle sadık mısındır?" Sesimin kinayeli bir
          
          şekilde çıkmasını engelleyemediğimde, Kılıç'ın parmakları alnımı hafifçe okşadı. "Ateşin var." Kılıç'ın laf değiştirme çabalarına karşılık gülmek
          
          istesem de şu durumda gülmedim ve tekrardan konuştum:
          
          "Bayağı sadıksın." Ona laf atmaya çalışıyordum ama o benim oyunuma gelmiyordu.
          
          Kılıç, "Konu sen olunca," dediği an elini alnımdan çekerek, arkasındaki sandalyeyi önüne çekti ve ters bir şekilde oturdu. "Ne sözlerime, ne de aklımın gitme deyişlerine sadık kalabiliyorum." Sözleri kalbimi hiç olmadığı kadar hızlı attırdığında yine aynı hataya düşüp hırkama sarılmamak için kendimi zor tuttum. Kalbimi saklamamak için...
          
          "Konu senken kendimle bir yarış hâlindeyim ben," dedi. Üzerime eğildiği an yakınlığımızın verdiği getiriyle birlikte öylece kalakaldım. "Ama kalbimle yarışamıyorum, kalbimle inatlaşmıyorum." Elini birden hiç beklemediğim bir şey yaparak kalbime götürdüğünde, avucunu kalbime bastirdi.
          
          Kalbim avuçlarında attı.
          
          "Bayağı hızlı atıyor." Başını dalga geçercesine aşağı yukarı salladığında dudakları belli belirsiz bir şekilde kıvrıldı. "Sen kalbinle ne kadar inatlaşsan da... Kalbinde sana pek sadık değil galiba." Göz kirpti.
          
          "Ben..." dediğim an birden öksürmeye başladım. Sözleri boğazıma kaçtı sanki. Hiç durmadan öksürmeye devam ettiğimde sözlerinden kaçmak istercesine, "Ateşim vardı," diye fisıldadım.

EyillaZ

mavininhikayeleri "Hani bundan sonra kaçtığın tek şeydim," dediğimde sözlerine içerlediğimi belli etmemeye çalışarak konuşmuştum. Sözlerimle birlikte Kılıç'ın şömineyi yakan elleri duraksadı.
          
          Derin bir nefesi içine çektiğini hissettiğimde başını aşağı yukarı sallayarak, "Kaçtığım tek şeysin," diyerek onayladı beni. Dudaklarım büzüldüğünde başımı aşağı yukarı salladım.
          
          "Belli oluyor," dediğimde kısık gözlerimin ardından ona bakmaya devam ettim, ama o bana bakmamakta israr etti. "Kaçtığınım ama yanımdasın." Sözlerimin ardından öksürdüğümde Kılıç anında gözlerini bana çevirdi ve kaşları derin bir çukura gömülerek çatıldı.
          
          "Öksürüyorsun ama hâlâ bir laf yetiştirme," dediğinde ağzının içinden homurdana homurdana konuşmuştu. "Dil pabuç." Eğildiği yerden kalkıp birkaç adımda yanımda bittiğinde elini alnıma koydu.
          
          "Sözlerine hep böyle sadık mısındır?" Sesimin kinayeli bir şekilde çıkmasini engelleyemediğimde, Kiliç'ın parmaklari alnimi hafifçe okşadı.
          
          "Ateşin var." Kılıç'ın laf değiştirme çabalarına karşılık gülmek istesem de şu durumda gülmedim ve tekrardan konuştum:
          
          "Bayağı sadıksın." Ona laf atmaya çalışıyordum ama o
          
          benim oyunuma gelmiyordu.
          
          Kılıç, "Konu sen olunca," dediği an elini alnımdan çekerek, arkasındaki sandalyeyi önüne çekti ve ters bir şekilde oturdu. "Ne sözlerime, ne de aklımın gitme deyişlerine sadık kalabiliyorum." Sözleri kalbimi hiç olmadığı kadar hızlı attırdığında yine aynı hataya düşüp hırkama sarılmamak için kendimi zor tuttum. Kalbimi saklamamak için...
          
          "Konu senken kendimle bir yarış hâlindeyim ben," dedi. Üzerime eğildiği an yakınlığımızın verdiği getiriyle birlikte öylece kalakaldım. "Ama kalbimle yarışamıyorum, kalbimle inatlaşmıyorum." Elini birden hiç beklemediğim bir şey yaparak kalbime götürdüğünde, avucunu kalbime bastırdı.