Hej Wisienko,
Trochę mnie to bawi, że przyszłam tutaj dzień po twoich urodzinach, ale mam coś do powiedzenia. Mam nadzieję, że przyjmiesz to też jako spóźnione życzenia <3
Jestem teraz w trzeciej klasie liceum a twoje dzieła zaczęłam czytać chyba w 5-6 klasie. Pamiętam jeszcze, kiedy dopiero zdawałaś matury i szłaś po raz pierwszy na studia. Zawsze na nowy rok pisałaś piękne podsumowania roku. I pamiętam, że w tych notkach często przewijało się, że rok był ciężki.
Teraz z każdym kolejnym wpisem widzę coraz więcej pozytywności, spokoju, siły i szczęścia z którymi je piszesz. I chcę ci powiedzieć, że jestem z ciebie niesamowicie dumna.
Może to dziwnie słyszeć od osoby, która jest tak młodsza od ciebie - szczególnie, że kiedy cię odkryłam byłam w sumie dalej dzieckiem - jednak przez te wszystkie lata również trochę dorosłam, przechodząc z beztroskiego dziecka do prawie maturzystki. Doświadczyłam już parę razy co to znaczy mieć roztrzaskane zdrowie psychiczne, i coraz więcej rozumiem to co pisałaś.
Chcę, byś pamiętała, że cokolwiek życie ci podrzuci pod nogi, zawsze jest wyjście. Czasami postawienie się na nogi zajmuje dłużej czasu, jednak tak jak w każdej twojej noworocznej notatce czuć u ciebie więcej życia, tak będzie coraz lepiej. Każde z doświadczeń daje nam nową siłę i nową perspektywę, która pozwala nam być szczęśliwszym. I dokładnie to widać w tobie.
Chcę również byś pamiętała, że jesteś naszą kochaną pisarką. Myślę, że niemało osób dorastało razem z tobą i słuchało tego co z każdym rokiem się uczyłaś. W tym jest też 12-letnia ja sprzed paru lat, która dalej gdzieś we mnie siedzi i cię obserwuje z podziwem.
Masz za sobą niezłą grupkę osób która życzy ci szczęścia i przyjemności z życia od wielu lat. Zawsze będziemy gdzieś ukryci w wiadomościach, komentarzach oraz wyświetleniach twoich prac. I zawsze będziemy czekać i mieć nadzieję na nowy, piękny rozdział - nieważne czy to w twoich powieściach, czy w twoim życiu <3
Wszystkiego najlepszego, kochana Cherry.
