bazen diyorum ki: bir insanin sebepsiz sevilmesi niye bu kadar zor? ben amacı olan sevgiyi gercek bulmam. 'seni soyle soyle oldugun icin seviyorum', 'bunu yaptigin icin seni sevmeye basladim' gibi sozleri kurarken hic mi empati kurmuyorsunuz? amaclı sevgi nedir? bu gune kadar tanidigim tum insanlar beni bir amac icin sevdi. acıtıyor. saclarım icin, komik, zeki bulduklari icin vs. yani beni ben oldugum icin sevemeyecek misin? bu ozelliklerimi onlara gostermedigimde yuzume bile bakmıyorlar. insanlar cidden cikarlari icin her seyi yapabilir. onlarla ayni fikirde degilseniz bazilari sizi otekilestirir, sizden nefret eder. eger sebepsiz sevilen birisi varsa digerleri de ona sempati duymaya baslar. garip varliklariz cidden.