𝕾𝖔𝖗𝖈𝖊𝖗𝖊𝖘𝖘 𝕬𝖓𝖓𝖆

Το πιο εφηβικό, σκανδαλιστικό παιχνίδι έβερ είναι το "θάρρος ή αλήθεια". Κάποιος δηλαδή κάθισε κι εφηύρε αυτόν τον έξυπνο τρόπο να κάνει... αθώες, παιδικές αταξίες με την παρέα του, χωρίς κάθε πράξη να αποδίδεται στην κ@υλα του, αλλά στην -ωχ ατυχιιιιια- πρόκληση. Ή το άλλο με την μπουκάλα...

Πριν λίγο είχα μία συζήτηση για το παρελθόν και με έπιασε για άλλη μια φορά εκείνο το αίσθημα πως όλοι κι όλα μου φταίνε. Και προσπάθησα να σκεφτώ, αν είναι δυνατόν, παιδιά που πεθαίνουν από πείνα μπας και ταπεινωθώ λίγο. Λέω, την υγειά σου την έχεις, ησυχία στη ζωή σου όποτε ήθελες είχες, γιατί νιώθεις αδικημένη απλά επειδή δεν πραγματοποίησες ποτέ τα παιδικά σου όνειρα; Δύσκολα να ξεφύγω από αυτές τις σκέψεις, όσο κι αν προσπαθώ να μην περιστρέφεται το σύμπαν γύρω απ' τον εαυτό μου. Εκεί που νομίζω πως το ξεπέρασα πού και πού επιστρέφει. Πάνω σε αυτόν τον θυμό και την ανάγκη μου να τον αποβάλω όμως θυμήθηκα το παρακάτω: "Λίγα λόγια πριν την αρχή". Και είπα να το ξαναδιαβάσω μήπως και ηρεμήσω. Θα χαιρόμουν πολύ να έβλεπα περισσότερα ενθαρρυντικά κείμενα από τη συγγραφέα για διάφορα ζητήματα της ζωής. Όπως το εν λόγω και το κεφάλαιο "Μάθε να πιστεύεις" από το βιβλίο/συλλογή της: "Αισθήματα κι Συναισθηματικά"
          https://www.wattpad.com/story/358537966

Πώς αντιδράτε όταν υποπτεύεστε γερά πως ένα βιβλίο του Wattpad είναι εν μέρει ή εξ ολοκλήρου γραμμένο από τεχνητή νοημοσύνη, αλλά δεν μπορείτε να το αποδείξετε; Κανονικά θα το αγνοούσατε, σωστά; Όταν όμως υποχρεούστε να γράψετε και μια κριτική γι' αυτό; Κρατάτε αυτές τις υποψίες για τον εαυτό σας;
          
          Έπεσα τυχαία σε ένα ποστ του Instagram πριν κάτι χρόνια:
          "Κάποτε ψάχναμε έναν ωραίο ανάμεσα στους άντρες. Σήμερα ψάχνουμε έναν άντρα ανάμεσα στους ωραίους."
          Χωρίς να θέλω τώρα να ασχοληθώ με τις σεξουαλικότητες των ανθρώπων, αλλά να εστιάσω σε άλλο κομμάτι του ποστ, λέω κάτι ανάλογο και για τη συγγραφή:
          "Κάποτε ψάχναμε ένα ωραίο ανάμεσα στα ανθρώπινα κείμενα. Σήμερα ψάχνουμε ένα ανθρώπινο κείμενο ανάμεσα στα ωραία."

Έβγαλα το Silent Hill 2 remake σήμερα. Το χει παίξει κανείς; Εντυπώσεις ή κάτι που θα θέλατε να μοιραστείτε; :3
          
          Από μένα 5/5

μετα απο καιρο θυμηθηκα πώς ειναι να εξεταζεσαι σε καποιο μαθημα/αντικειμενο και καταριεμαι την ωρα και τη στιγμη που διαλεξα τον τοσο αγχωτικο δρομο των σπουδων. αι σιχτιρ, ολοι φαρμακα θα καταληξουμε να παιρνουμε. καλυτερα γκαρσονι μια ζωη... πιο ευτυχισμενη θα μαι

Χευ,γράφω ένα νέο βιβλίο(romance),εάν θες ρίξε μια μάτια,θα χαρώ να ακούσω τη γνώμη σου ❤️

Τι βαρβατο κενο ειναι αυτο που νιωθεις οταν μια ιστορια φτανει στο τελος της... Να διαβαζω 2η φορα το ιδιο ναι μεν παρατηρω πραγματακια που μου ειχαν ξεφυγει, αλλα χανεται ενα κομματι μίας μαγειας που για καποιον λογο μονο την πρωτη φορα δημιουργειται και με επομενη αναγνωση εξαφανιζεται.

Καλώς ήρθες στον κόσμο των σκιών ;;;;;

Hello! Sorry to bother you, but I would appreciate it if you would take some of your time to read my book. 
          
          https://www.wattpad.com/story/396264195?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_writing&wp_page=create&wp_uname=_sia_24

Εχω γινει ειδος προς εξαφανιση στον κοσμο του διαδικτυου και χιλια συγγνωμη γι' αυτο. Δεν υπαρχει δικαιολογια, απλα συμβαινει:) Απλα κυλανε οι μερες αβιαστα και γλυκα, σαν βουτυρακι πανω σε pancake που αχνιζει. Το Wattpad ειναι απο τις λιγες γωνιες που μπαινω, πεταω την παπατζα μου κι εξαφανιζομαι τοσο ξαφνικα οσο ηρθα. Αν σας ειχα γειτονες ομως θα μιλουσαμε καθε μερα. Οποτε οποιος θελει κανουμε εναν ερανο και χτιζουμε εδω διπλα που εχω ενα οικοπεδο μια πολυκατοικια. Ησυχη γειτονια, με γυμναστηριο και σκλαβενιτη απεναντι. Εχουμε και πολυ συμπαθητικα γατια. Σκεφτειτε το