Cześć, jestem Dawid,
Mam 21 lat i piszę historie o miastach, które zjadają ludzi.

Interesują mnie filozofia, historia i wszystko, co kryje się pod powierzchnią codzienności: systemy, które udają opiekę, wolność sprzedawana jako produkt, przemoc schowana pod ładnymi słowami i ludzie próbujący zachować własne „ja" w świecie, który ciągle próbuje je przerobić.

Cyberpunk i jego pochodne to moja popkulturowa obsesja. Kocham neony, brudne ulice, toksyczne metropolie, biopunkowe mutacje, gangi z własnym kodeksem i bohaterów, którzy nie są ani dobrzy, ani źli - tylko złamani, głodni sensu i zmuszeni do przeżycia.

W moich książkach miasta nie są tylko tłem. Są organizmami. Oddychają, chorują, kłamią i wystawiają rachunki każdemu, kto próbuje w nich żyć.

Lubię głębokie, podskórne tematy: tożsamość, wolną wolę, winę, samotność, fanatyzm, ciało jako cenę przetrwania i pytanie, ile człowieka zostaje w człowieku, kiedy świat odbiera mu wszystko po kawałku.

Piszę fantastykę, która ma pachnieć deszczem na betonie, rdzą, neonem i czymś, czego lepiej nie dotykać.

Nowe rozdziały publikuję mniej więcej co dwa tygodnie - wolniej, ale tak, żeby każdy fragment miał czas dojrzeć.