YENİ BÖLÜM ALINTISI
Mars sanki olacak olanı biliyor ve çoktan kabulleniyor gibiydi. Ne düşündüğünü bilmiyordum. Yaralıydı ama acıyı hissetmiyordu. Kapılar açıldığında hızla yerimden kalktım. Mars ise ağır ağır kalktı. Sanki duyacaklarına kendini hazırlıyor gibiydi.
"Doktor bey lütfen iyi bir şeyler söyleyin" diyen annemin sesi ağlamaktan çıkmıyordu.
Yaşlı doktor oldukça yorgun görünüyordu. Sanki her şey bir film sahnesi gibiydi.
"Lütfen sakin olalım. Bebeğin babası kim acaba?" Hepimiz Mars'a baktık.
"Benim "dedi de sanki değilim demek ister gibi dedi.
"İki kez annenin kalbi durdu, bebek doğduğunda yaşamıyordu..."
Acıyı ilk kez tüm bedenimde , tüm sinir hücrelerimde hissettim…
…..
Sevdiği kadını ve belki de hayatında sahip olacağı tek bebeği kaybeden oydu ama tek göz yaşı bile yoktu gözlerinde. Ben ağlıyordum çünkü bu yaşadığımın kanıtıydı. O öylece , hissizce dikiyordu. Zira hisleri taşıyan ruhtu ve Mars Karahan ruhunu bu koridorda vermişti Tanrıya.….