Merhaba arkadaşlar, uzun zamandır yokum. Bilen bilir bir bebeğim oldu. Büyük oğlum askere gitti. Pandemi döneminde diğer öğrenciler gibi kızım da onlıne olarak eğitimine devam etti. Babam dahil çok şükür kalabalık bir aileyiz. Maalesef yeni hikayeme başlayamadım. Bunun için sizden özür diliyorum ve ne yazık ki Ruhundaki iz için kesin bir tarih veremiyorum.
Geçen zamanda hikayelerime gösterilen ilgi beni çok mutlu etti. Yorumlara geç de olsa dönmeye çalıştım. Gözden kaçırdıklarım varsa affınıza sığınıyorum.
Her zaman güçlü kadın karakterler yazdım. Tecavüzü, kadına şiddeti asla meşrulaştırmadım. Aksine bunu yapanların ağır bedeller ödediği sonlar okudunuz. Ben böyle bir mücadele içindeyken tam aksini yapıyormuşum gibi bir yorum aldım bugün.
Kitabımı şikayet edecekmiş. Boşuna bir çaba olsa da ifade etmeye çalıştım ama önyargı yine devredeydi. Kitabım silinirse yetkili mercilere gerekli müracaatlarda bulunacağım.
Bu beni üzdü mü? Hayır... Aksine doğru yolda olduğumu bir kez daha hatırladım ve neden burda olduğumu. Çoğu yazar adayı bu gibi haksızlıklara hep uğradı uğrayacak. Sadece maymun gözünü açtı. Kendime zaman ayırarak çalışmalarıma en kısa zamanda başlayacağım. Umarım bu ayrılık uzun sürmez.
Sizleri seviyorum... Sevgiyle kalın❤