Ben Dina. Bana böyle seslen lütfen. Ben kelimelerin arkasına sığınan tatlış yazarınız.
Beni sorarsan bol ekşili az neşeli bir hayatta, onlara tutunuyorum: Aral ve Asil'in kusursuz aşkına, Leone'nin korumacılığına, Jale'nin hayat sevgisine tutunuyorum.
Ben topluma tutunuyorum, toplumdan olan her bireye sarınıyorum. Çünkü benim romanımda siz varsınız, sizin yansımalarınız var.
Ama en önemlisi bizi biz yapan değerler var, ve onlara sahip çıkacaklar var.
Güzel tarafı ise güçlü bir kadının yanında fedakar bir adam var. 
Bende hayat var.
Artık ezilen kadın yok, susan kadın yok, acısı kadar acıtan kadın var.
Artık bağırıp çağıran, vurup kıran adam yok. Sevgiyi kadına öğretecek bir adam var.
Bende hayat var.
Bende onların hayatı var.
Bende hepimizin hayatı var.
Bende aranılanlar var.

Hadi gel Sana bir Kala Durağında bir bardak kahve ısmarlayayım sana. İçimiz ısınır belki, bir iki yudum alınca. Sonra derin bir sohbete dalarız. Ben sana onları anlatırım: Efsaneyi anlatırım, Asil ve Aral'ın aşkını anlatırım.
Daha ne bekliyorsun? Kahveler benden, hadi gel.