Okumanın değerli görülmediği bir ülkede yazmaktan çok mutluyum...

Bir Gençlik Sesleniyordan ilk şiir alıntım:

  Ben bir Zonguldak çocuğuyum 
  Ben bir madenci çocuğuyum
  Dün madenci çocuğuydum,bugünde
  Ama yarın?
  Artık yarınıma hiç ümitle bakamıyorum.
  Bizler kömürle doğduk,kömürle büyüdük.
  Kömür bizim canımız,kömür bizim kanımız.
  Ama yarınımız,
  Kömür gibi karardı...