zarzehra

19th Birthday ლ⁠(⁠´⁠ ⁠❥⁠ ⁠`⁠ლ⁠)
          
          စိတ်လှုပ်ရှားရင်ခုန်မှုမရှိ၊ ပျော်ရွှင်ခြင်းနထ္ထိဖြစ်တဲ့ ဒီနှစ်မွေးနေ့ကတော့ သာမာန်နေ့တစ်နေ့လိုပါပဲ။
          ရှင်သန်လာရတဲ့၁၉နှစ်အတွင်းမှာ ဒီနှစ်တွေဟာ အခက်အခဲဆုံးနဲ့ အပင်ပန်းဆုံးပါပဲ။
          ပျော်နေလား ဝမ်းနည်းနေလား သဲသဲကွဲကွဲမရှိတဲ့ ဒီစာမျက်နှာတွေ တစ်ရွေ့ရွေ့ကုန်ဆုံးလာလည်း အဖြေဟာရှိမနေခဲ့ပါဘူး။
          ဘယ်ဆီလှမ်းနေမှန်းမသိတဲ့ ခြေလှမ်းတွေရယ် ဦးတည်ရာမဲ့နေတဲ့လမ်းကြောင်းတွေရယ်နဲ့ ကျွန်တော်ဟာ တကယ်တော့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ကမ္ဘာကြီးအလယ် တစ်ယောက်တည်းပဲလား.....။
          ဘာတွေများခက်ခဲနေလဲလို့ မေးလာခဲ့ရင်လည်း 
          ကျွန်တော့်မှာ အဖြေမရှိပါဘူး။
          ကြီးပြင်းလာရခြင်းတွေဟာ ထင်သလောက်ပျော်စရာမကောင်းခဲ့တာကိုတော့ ကျွန်တော်ဝန်ခံပါတယ်။
          ဘာတွေလုပ်ချင်နေလဲ ဘာတွေဖြစ်ချင်နေလဲ သေချာရေရာမှုမရှိတဲ့ စိတ်တွေနဲ့ ကျွန်တော်ဒီလိုပဲဖြတ်သန်းနေပါတယ်။
          ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ဆယ်ကျော်သက်နောက်ဆုံးနှစ်ဆိုပေမဲ့ စစ်မှန်တဲ့ပျော်ရွှင်မှုတွေ ကျွန်တော့်ဆီရောက်လာပါ့မလားပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တွေမှာရော ကျွန်တော်ကောင်းကောင်းပျော်ခဲ့ရဲ့လား။
          လားပေါင်းများစွာသော မေးခွန်းတွေ ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲ ရောက်လာချိန်မှာ ကျွန်တော်ဟာ ပါးစပ်ပိတ်ပြီး တိုးတိုးလေးမျက်ရည်ကျမိဦးမှာပါပဲ။
          
          အဖြူအစိမ်းဝတ်ခွင့်မရှိတော့ဘူး
          ငယ်ငယ်က အချိန်တွေပြန်မရတော့ဘူး
          အမေခွင့်ကျွေးတဲ့ ထမင်းလဲမစားရတော့ဘူး
          အမေလိမ်းပေးတဲ့ သနပ်ခါး၊ အမေလျှော်ပေးတဲ့အဝတ်တွေနဲ့ ကျောင်းသွားရတဲ့အချိန်တွေ သိပ်တန်ဖိုးရှိမှန်း ကျွန်တော်ခုမှ နားလည်ရတယ်။
          ဒါပေမဲ့ ဖေဖေနဲ့မေမေရဲ့ မေတ္တာအဟုန်ကတော့ ကျွန်တော့်အပေါ် ခုထိ ထပ်တူညီစွာ ရှိနေတုန်းပါပဲ။
          ဘယ်သူတွေဘေးနားမရှိရှိ ဖေဖေနဲ့မေမေရှိနေသေးတယ်ဆိုနဲ့အသိနဲ့တင် ကျွန်တော်ဟာ ကမ္ဘာ‌‌ေပါ်မှာ 
          ကံအကောင်းဆုံးလူသားတစ်ယောက်ဖြစ်နေပါသေးတယ်။
          
          

ငါအဆင်မပြေဘူး လုံးဝအဆင်မပြေဘူး ငိုချင်တယ် ဘာအကြောင်းအရင်းမှ ကြီးကြီးမားမားမရှိဘဲနဲ့လေ

ဘာမဟုတ်တဲ့ ကိစ္စသေးသေးလေးအတွက်တောင် ငါ့ဘက်က ခြေလှမ်းစလှမ်းရတာကို မုန်းလိုက်တာ
          ဘယ်သူကမှ ဘယ်အရာကမှ ငါ့ဆီကို ခြေတစ်လှမ်းတောင် လှမ်းမလာချင်ဘူးထင်ပါရဲ့...........

 ဖွင့်ဟခွင့်များရှိရင်လေ.........
          ခပ်ကျဉ်းကျဉ်းမျက်ဝန်းတစ်စုံကို ရူးလောက်အောင် သဘောကျရပါကြောင်း
          ပန်းနုရောင်နှုတ်ခမ်းထူထူများကို အဆုံးမရှိ 
          မြတ်နိုးမိပါကြောင်း
          ပါးပြင်ဖောင်းဖောင်းလေးကို ရူးလောက်အောင်
          ထိတွေ့လိုကြောင်း
          ပန်းဝတ်ရည်ထက်ချိုသာတဲ့ ရယ်သံများကို
          အများကြီးနှစ်သက်မိတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း
          ထူးခြားစွာဖြစ်တည်လာတဲ့ လှပတဲ့အပြုံးများကို 
          ထာဝရသိမ်းဆည်းလိုကြောင်း
          ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က မှဲ့နက်လေးကအစ တက်တူးများစွာကိုလည်း တန်ဖိုးထားနှစ်သက်မိပါကြောင်း
          နာမည်လေး တ လိုက်မိရုံနှင့် နွေးထွေးမှုနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ခံစားရတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း 
          ချစ်တဲ့အကြောင်းတွေ
          အများကြီး ဖွင့်ဟပြောချင်မိတယ် ဂျီမင်း။ ❤️
          

" ကော်ဖီတွေသောက်တုန်းပဲလား "
          
          ကော်ဖီမှာနေတုန်း ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရသော ရင်းနှီးတဲ့အသံကြောင့် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသောအခါ သူမခန္ဓာကိုယ်သည် ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို တောင့်ခဲသွားသလိုခံစားလိုက်ရ၏။ ရင်းနှီးတဲ့အငွေ့အသက်‌ေတွနှင့်ရင်းနှီးတဲ့ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူမ၏ တစ်ချိန်ကသူဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံပေးနေသလို။ 
          
          ခဏလောက်ကြောင်အမ်းစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ သတိဝင်လာကာ ပြန်အဖြေပေးလိုက်သည်။
          
          " ကော်ဖီတွေက သစ္စာရှိတယ်လေ ကျွန်မကို ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး ဒါ့ကြောင့် ခုချိန်ထိ စွဲစွဲမြဲမြဲသောက်‌တုန်းပဲ "
          
          ကျွန်မ၏ ခနဲ့သလိုအဖြေကြောင့် ထိုသူက ဟက်ခနဲတစ်ချက်ရယ်ချလိုက်၏။ 
          
          " အများကြီးသောက်ရင်တော့ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေတယ်လေ " 
          
          ထိုသူကပြန်ပြောတော့ ကျွန်မသူ့ကို ခပ်စူးစူးပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ 
          
          " ကော်ဖီတွေကြောင့်မဟုတ်ဘဲ လူတွေရဲ့ အတ္တတွေကြောင့်ပါ "
          
          ကျွန်မ၏အဖြေကို သူကသဘောကျသွားဟန် ခပ်ဖွဖွပြုံးလေသည်။
          
          " မင်းက မပြောင်းလဲသေးဘူးပဲ "
          
          " ကောင်းသောပြောင်းလဲခြင်းတွေဆိုရင်တော့ ကျွန်မလက်ခံမိမှာပါ။ "
          
          ပြန်လည်တွေ့ဆုံမှုမှာ "နေကောင်းရဲ့လား" ဟု တစ်ခွန်းမေးဖော်မရသော သူ့ကို ကျွန်မမုန်းပါသည်။
          သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ကျွန်မကို ခပ်ပေါ့ပေါ့သဘောထားဟန်အရိပ်အယောင်များကို ကျွန်မမုန်းပါသည်။
          ကျွန်မစိတ်အစဉ်ကို အမြဲတစေခြယ်လှယ်ပစ်ခဲ့သည့် 
          သူ့ကို ကျွန်မမုန်းပါသည်။
          
          " ကိုယ်သွားတော့မယ် "
          
          စကားတစ်ခွန်းသာထပ်မံပြောဆို၍ ကျွန်မမြင်ကွင်းထဲက သူထွက်သွားပါသည်။ အမြဲတမ်းကျွန်မသည် သူ့အတွက်အရေးမပါခဲ့ပါ။ ဟိုးတုန်းကရော အခုရော.....။
          
          ကျွန်မမြင်‌ကွင်းရှေ့က တရွေ့ရွေ့ထွက်ခွာသွားတဲ့ ထိုသူ၏ နောက်ကျောပြင်ကျယ်ကြီးကို ရိုက်နှက်ပြီး မေးလိုက်ချင်ပါသည်။ "ဘာ့ကြောင့်များ ဒီလောက်ရက်စက်ရတာလဲ" လို့။ သို့သော် လက်တွေ့တွင် ကျွန်မရပ်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပါသည်။ ကျွန်မမြင်ကွင်းထဲက သူပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ကြည့်နေပြီးမှ ကျွန်မသည် ဆိုင်ရှင်ကောင်မလေးပေးသော ကော်ဖီကို ယူကာ ကျသင့်ငွေရှင်းပြီး ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
          
          သူ့ကြောင့်ပဲ ကော်ဖီတွေကို ကျွန်မချစ်ခဲ့သည်။
          သူ့ကြောင့်ပဲ ကျွန်မမှာကမ္ဘာမှာ ပန်းတွေပွင့်ခဲ့သည်။
          သူ့ကြောင့်ပဲ ကျွန်မအပြုံးတွေ ဝေခဲ့သည်။ 
          သူ့ကြောင့်ပဲ ကျွန်မနှလုံးသားတွေ ပြိုခဲ့သည်သာ......။

ကိုယ်နဲ့တူလိုက်တာ ကိုယ့်စိတ်ထဲရှိတာလေးတွေကို ကိုယ့်ရဲ့ wpလေးထဲမှာ လာလာဖွင့်ချတတ်တာလေးက...
          တစ်ဆိတ်လောက်နော် ညီမလေး မေးစရာရှိလို့ပါ
          မောင်စာအုပ်လေး မှာထားတယ်ဆိုလို့ တို့လဲ မှာထားပါတယ် အဲ့တာ ဘယ်လောက်"ထပ်စောင့်ရမလဲ သိသလားဟင် ၃လပိုင်း ၂၀ကျော်လောက်ကမေးတော့ နှစ်ပတ်လောက်နေရင် ရပြီ ပြောထားပြီး ခုထိမရသေးလို့ပါ

အိမ်က ၃၃နှစ်ပြည့်သွားတဲ့ လူကြီးလေးရေ ဟက်ပီဘက်ဒေးပါ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအပြည့်နဲ့ အမြဲအေးချမ်းပါစေ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ပါစေ အထိအခိုက်ကင်းပါစေ အများကြီးချစ်တာ သိနော် လူကြီး ❤️✨

အာသာတွေကို ခုမှ သေချာနားလည်တယ် စာတစ်ကြောင်းတစ်‌ေကြာင်း ရေးရတာ မလွယ်ဘူး ခေါင်းထဲက ညှစ်ထုတ်နေရတယ် TwT  ༎ຶ⁠‿⁠༎ຶ

နောက်ဆုံးတော့ မောင့်ကို အိမ်ခေါ်ရတော့မယ် ပျော်လိုက်တာ ❤️✨

အချစ်ဆုံးရေ မွေးနေ့မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေ အမြဲနွေးထွေးပြီးကျန်းမာပါ‌ေစ နှစ်တွေအကြာကြီးအတူရှိသွားကြအောင်  ချစ်တယ် ဟိုဘီ။ ❤️✨