Efsun

Uzun zamandır gelmemişim panona

Gittik gittik gittik
          Acılara gittik
          Keşkelere gittik
          Ben sana sen bana gittik
          Sonra öğrendik ki dünya yuvarlak, kaldık
          Sen bağıra bağıra ağlardın, ben susardım
          Sen duvarları yumruklardın, duvarlarında ellerinin izleri kan içinde
          Ben içime içime oyardım kendimi
          Sen çimenlere yatıp uyuyakalırdın
          Ben banklara tünemiş uykusuz
          Sen ot içerdin, duman kusardın geceye
          Ben tek sigaralık ciğerimle öksürüklerde
          Sen aşka inanmazdın, sen inanmazdın
          Ben maviye inanırdım
          Boynumdaki yorgun damarların mavisine
          Beyaz dalgaları omuzlayan deniz mavisine
          Denizin bittiği yerde başlayan göğün mavisine inanırdım
          Bir de ensemdeki dövmeye inanırdım
          Kuş Ölür Sen Uçuşu Hatırla.

Gözümü açtım gördüğüme inanmadım

Yıldız yatağından kalkar bu aşkı duysa

değişmem gülüşünü, tüm dünya benim olsa da...

Benim parlayan yıldızım ☆

hayır olmaz böyle biteceğine inanmadım

başka bir zaman başka bir diyarda belki yeniden :')

yeni bir söz söylemek için ölmek mi gerekir?

hayat çok güzel