bir kavanoz olmak isterdim, açıldığı zaman içinden mutluluk çıkan. ama insan olmuşum bu yüzden kısa bir süreliğine mutluluk kavanozunun görevini (ç)alıyorum!
"meselâ ben kuş olsam uçmayı unuturdum, balık olsam yüzmeyi bilmez ya da suda boğulurdum. kumsala yazılan ve bir dalgayla yok olan sözler gibi hissediyorum bazı günler. rüzgarlar boynuma sarılıyor; boğuyorlar mı beni yoksa sarılıyorlar mı bilmiyorum. kusursuz insanların arasında en kusurlusu olarak doğmuş gibiyim, onlar siyahsa ben beyazım yahut tam tersi. lavanta bahçelerim yok, kimseye lavanta hediye edemem ama isteyen olursa söküp kalbimi bırakırım avuçları arasına. ellerim hep soğuk, kimsenin elini de ısıtamam. ama tüm insanlığa kadar yetecek sevgim ve biraz da umudum var kelimelerim arasına gizlediğim. yine de korkarım ya tükenirse birgün mecazi kalemim?"
en ufak şeylere tebessüm edince buluyor insan mutluluğu, ve bende mutlu edersem birilerini tebessüm ediyorum. umarım ufak bir tebessüm edersiniz bu yazıya. mutluluk yaymayı seviyorum, delicesine!
sevgilerle. @violeans
