Elif_kinik_27

Takipleşelim mi?

Ufak bir iç dökme ile geldim. Bilen bilir bu sektörde kitap yazmak sadece yazmak ile sınırlı değil. Yazmak işin yüzde yetmişi olsa da asıl zorluk diğer kısımda.
          
          Sosyal medyada kitabımı tanıtmaya çalışmak bazen gerçekten de yorucu oluyor. İnsanlar sizin günlük hayatınızı elbette bilemezler ama düşünmek için de bir efor sarf etmiyorlar. 
          
          Yeri geliyor senin yıllarını vererek yazdığın kitabın altına aaa bu kitap geldi aklıma gibi masum görünen yorumlar yazabiliyorlar. Onları asla suçlamıyorum aksine sevdikleri kitabı hatırlamalarına çok sevinirim ama bunu zaten acaba bir kişinin dikkatini çekip kitabımı okumak ister mi diye çabalayan birine yazmasanız olmuyor mu ? 
          
          Yani ben yapmıyorum. Adım Elif bu dünyada tek Elif ben değilim. Karşıma adaşım çıkınca ismimi almış bu benim gibi bir yorum yapmıyorum sonuçta. 
          
          Masum görünebilir ama bir de , kitabı ile bir kişi daha diyerek yürümeye çalışan başka bir yazara bunu yapmasak olmuyor mu ? 
          
          Tek ikiz sizin okuduğunuz kitapta geçmiyor. Rüzgar ve Poyraz'ı 2018 yılında yazdım ben. Bu kitap benimle büyüdü ve tek Rüzgar'da benim yazdığım veya sizin okuduğunuz olmak zorunda değil. 
          
          Neyse biz yüzmeye devam edelim. Geçmiş'im diye yazmaya başladığım kurgum Kara Kutu Suskunlar olarak yazılmaya devam ediyor. İkinci kitap yakında  yayına girecek. Bölüm biriktiriyorum ♡
          
          Eğer bir hayaliniz varsa lütfen pes etmeyin. Yorulsanızda pes edip pişman olmaktan iyidir ♡

❤️❤️

Bu sefer kendime mesaj bırakmak için geldim ♡
          
          Saat 00:49 tarih 25.04.2026 cumartesi.
          
          Kara Kutu Suskunlar'ın final bölümünü tamamladım. 
          
          Tebrik et kendine Elif çünkü ilk okulda ki o kız sana sıkıca sarılıyor. 

Finale geri sayarken az önce sosyal medya hesabımızda final bölümünden alıntı paylaştım. Yarın akşam saat 21:00 da yeni bölümün sonunda final tarihini duyuracağız.
          
          Yıllardır zihnimde benimle olan ,  yazmaya başladığım Rüzgar ve Ömür'ün hikayesini ilk kez içime sine sine bitiriyorum :)
          
          Çok beklemeyeceğiz ikinci kitap için endişelenmeyin  ♡
          
          Her yıldız sonunda okyanusuna kavuşur. 
          
          Yarın bölümde daha sonra da bölüm altında ki duyuruda görüşelim inşallah. Dolunaydan uzak durmayı unutmayın ■♡■

Son mesajı paylaştığım tarih yurt dışına geldiğim tarihmiş ♡
          
          Ufak bir güncelleme yapalım burada olanlar için. Yaklaşık beş aydır Türkiye / Irak hastanesinde çalışıyorum. Alışma sürecim tahminimden de rahat geçti. Arapça ve İngilizce bilmesem de Türkler de çoğunlukta olduğu için bu zaman daha çabuk , rahat geçti. Yorulmadım mı elbette yoran şeyler de oldu ama dürüst olmak gerekirse eski çalıştığım iş yerinde gördüğüm mobing , stres , endişenin yanında bir hiç. 
          
          İki ay kadar otelde daha sonra hastanede kaldığımız beş ay. İlk iki ay gerçekten çok yoğun çalışıyorduk bu sebeple kitabımla ilgili sadece taslaklar üzerinde çalışabildim. Kapak , özet gibi. 
          
          En sonunda istediğim kapağa kavuştum. Şimdi ise afiş üzerinde çalışıyorum. (Sosyal medyada yapacağım paylaşımlar için.)
          
          Son bir aydır ise bölümleri her hafta paylaşmaya özen gösteriyorum. Bu hafta hariç :( 
          
          *Oda arkadaşım ile lojman için ihtiyaçlarımız ile ilgilendik. Bu gün tamamlayıp atayım umuduyla kalktığımda ise üşüttüğümü fark ettim. Ekrana bakamıyordu ;)
          
          Yurt dışında olduğum için Wattpad'i rahatlıkla kullanıyorum. Türkiye'de de VPN ile kullanıyordum. (Dönersek de devam edeceğim , bir terslik olmadığı sürece ) Onun dışında Kitapped de mevcut. Ağırlığı Wattpad'e versem de uygulamaya ulaşım tamamen kesilirse olasılığını da ortadan kaldırmam gerekiyor maalesef ki :(
          
          Büyümek için yıllarca çaba sarf ettim ve bu bir süre sonra  gerçekten yorucu olabiliyor...
          
          Bu konuda endişelendiğim anlardan birinde - ki bu daha birkaç saat önceydi - şöyle bir şey çıktı karşıma.
          
          - Şimdi daha ileri de olmam gerekiyordu.
          
          - Şimdi olman gereken yerdesin.
          
          Elimden geleni yapmaya devam edeceğim. Ben çiçek isterken belki de çiçek bahçesi var önümde. Ya da ben o çiçek bahçesinin ortasındayım. Sadece çiçekler daha açmadı. Belki yağmura belki de biraz derine gömüldüler. 
          
          Yüzmeye devam edelim. Korksamda sudan , ben okyanusa aşık biriyim...
          
          Öyle değil mi Rüzgar :)
          
          ♡♡
          
          (Burada olanlar iyi ki benimlesiniz)

"Rüzgar ," Ne diyeceğimi bilemedim "Kardeşim bunlar benim için sorun değil." 
          
          "Benim için sorun ama !" dediğinde konuşacağı için mutlu oldum ama sözleri un ufak olmama yetti."Vurdum lan ben seni ! Karnında ki o yaranın sebebi ," belinde ki silahı çıkarıp yere attı "Bu lanet silahtan çıkan kurşun ! Öfkeden gözüm kör oldu diye silahı Poyraz'a doğrulttum ! Önüne geçmeseydin ikizimi öldürecektim ! Silahı tutup karnına çevirmeseydin de seni öldürecektim !" Beklemiyordum. Sorunun bu kadar geriden geldiğini beklemiyordum.
          
          
          ■♡■
          
          Ne yani  bölümü atmış olmam 26.Bölümden alıntı gelemeyeceği anlamına mı geliyor ? Yoo ne münasebet ;)
          
          26.Bölümde Arda'nın öfkesi ve kardeşine olan bağını -ki bana sorarsanız hesaplaşmasını- okuyacağız desem ? 
          
          Hemde Arda'nın anlatımıyla.   
          
          Sinekler ellerini ovuşturur ya o şekilde yazıyorum :) 
          
          Arda biraz (!) Öfkeli olduğu için ağzını da bozdu ama olsun edepli çocuğum sadece öfkeli. Rüzgar'a da birazcık vurdu ama olsun olsunnn kardeşler arasında kavga olur.
          
          
          
          Hadi onlar birbirlerine vura vura çözüm buluyorlar da Afra ve Ömür ne olacak ya ? Kaya'dan da ses yok. Aren'de hala stüdyo da , yani sanırım. Yavrularım...
          
          :(
          

Merhaba ♡ 
          
          Buralarda birileri var mı ? Hesabı sadece bölüm atıp çıkmaya o kadar alışmışım ki buraya bir şey yazıldığını bile unutmuşum. 
          
          Mezun olduktan kısa bir süre sonra mesleğimi yapmaya başlamam beni yeni bir bilinmeze sürükledi. Sanki yeni bir okul kazanmisda yine ders görüyormuş gibi. Sonra talihsiz bir kaç olay yaşadım. İş yerinde sıkıntılar hayatıma giren ve çıkmaz muhtemelen diye düşündüğüm dostlukların bitimi ve bunun gibi gereksiz şeyler. 
          
          Ama şu an çok daha farklı bir şey hissediyorum. Bu hesabı açtığımda 10.sınıftaydım. Kara Kutu Suskunlar'ın ilk hali olan Geçmişim'i yazıyordum. 
          
          İlk kelimelerim 
          İlk başarısızlığım 
          Ve hayalim olan Rüzgar Kor...
          
          Şimdi gerçekten de hayalim olan karakteri yazıyorum. Ve gerçekten de yazarken diyorum ki evet işte Rüzgar bu. Denedim olmadı aylar geçti bekledim olmadı sonra aniden bir zamana girdim ve Rüzgar uçurumda oturan benim yanıma geldi. Çok şaşırdım bekledim dedim ona o da sadece gülümsedi ve o gülümseme bana çok şey anlattı.
          
          'Beklemen zamanı gelmeden gelebileceğim anlamına gelmez...' 
          
          Zamanı geldiğini düşündüğüm bir şeyi yaptım. Korkarak ve en çokta başarısız olurum düşüncesiyle ama değer diyorum...
          
          Kara Kutu Suskunlar için bir sayfa açtım. Adını da Okyanusdan_kora koydum. 
          
          Buralarda birileri varsa oraya da gelin veya birileri gelirse oraya da uğrayın. 
          
          Ben bekliyorum ama sizin zamanınız ne der işte onu bilmiyorum. 
          
          Bir gün görüşürüz değil mi ? 
          
          

Haberlerde her gün kadın cinayetlerini görürüz. Ve sosyal medyada susma derler. Bu gün bana göre her gün olduğu gibi yeni gün için evden çıkmıştım. Bir aydır düzenli olarak kullandığım yolda kap kaça uğradım. 
          
          Elimde ki telefonu sanki kendisininmiş gibi alıp giden ve bu işi meslek gibi gören biri tarafından öylece alındı. Polis uzun sayılacak bir süre sonra geldi. Korktum mu evet yapacak bir şey var mıydı hayır. Peki ben ne yapmalıyım ? 
          
          Boşluk sadece...Olayı gören kamera yok. Polislere en başta derdimi anlatmak zaten çileydi. Tutanak tutulmadı karakolda ciddiye alınmadım. En sonunda biri halime acıdı da dinledi ve geçmiş olsun demekten ileri gitti. İsim hafızam olsa veya o halde olmasaydım adını hatırlardım belki de bilmiyorum ama ondan sonra çok şükür ki iyi kişilerle denk geldim de en azından ciddiye alındım. 
          
          Sahi elimden telefonu alıp kaçtığında olayı duyan polisin en azından sana bıçak çekmemiş demesine ne demeliyim ? Şükrediyorum da ben bu korkuyu nasıl aşacağım onu da anlatsalar ya...
          
          Telefonum çalındı doğru yaşadığım için şükrediyorum ama ne zaman uyanacağız. Bir gece haberde yeni cinayet haberi de uyandırmaz bizi öyle değil mi ?..
          
          (30 / 09 / 2023 yeni umut dedik de kor bile yok.)

11 Eylül 2023 Pazartesi ,
          
          Güzel şeylerin ardından karmaşık bir ruh haline bürünmek aslında hayallerine kavuşmadan önceki durak mıdır ? 
          
          Yeni başlangıçlar eski düzeni yerlebir edip kendine yer mi açmaya çalışır ?
          
          Evet , tam olarak bunu yapmaya çalışıyor. Oturan bir düzene yeni bir şey eklenirse eskiler kenera sıkışmak zorunda kalır. Tıpkı yazma düzenim gibi. 14 bölüm yazmak ve bu 14 bölümü bir düzene sokmak zamanını almış daha sonra benden bir parça olmuştu. Şimdi yine bir düzen benim tabirimle savaşın içindeyim. 
          
          Hayallerim gerçeklerle çakışıyor. Ve yorgunluğum bana köstek oluyor. Bu savaşı kazanmanın yolunu aramak toprağın altında kör kazı yapmakla aynı anlama geliyor. Ama imkansız değil. Sadece Zaman...
          
          Tıpkı şimdi olduğu gibi. Sorun yok değil var ama kör olsanda tünelin de sonu var. Devam etmek ve başkalarının yoluna sapmamak galibiyetin çığlığı demek. 
          
          Rüzgar...biraz yoruldum sarılsak ya ? 
          
          (Sonra demek yok ama inşallah haftaya 15. Bölüm gelecek. )