Bazen kafa dinlemek istediğimizde ne yaparız? Genel olarak "Telefonu sessize alırım." dersiniz değil mi? Peki ya dünyayı sessize alırsak yine kafa dinlemiş olmaz mıyız? Peki bunu nasıl yaparız? 
Eline kahveni alırsın, kulaklığında en sevdiğin müzik listesi çalar, kitabını alıp içindeki evrene ışınlanırsın ve böylece dünyayı sessize almış olursun. 
Ben üzgün olursam üzüntümü kağıda dökerim, mutlu olursam yine kalemimi konuştururum, sinirliysem eğer travma sebebi olabilecek yazılar yazarım. 
Her duyguda, her histe ve her yaşanmışlıkta kendimi kelimelere bırakırım. Onlar güvenilirdir. Sen bir kağıda derdini yazarsın ve sonra buruşturup atarsın. Gözüne sadece bir kağıt parçası olarak görünebilir ancak o hem senin derdini senin içinden aldı hem de kimseye sunmamak üzere içine aldı senin sırrını. 
Kitapları okuyup o evrende yaşamayı, kitap yazıp o evreni kendim oluşturmayı severim. Kelimeler benim ışıltılı hayatım ve BU IŞILTILI HAYATİ BİZ SEÇTİK. 
Unutma! 
Kendi Filmimizde Başrol Biziz. Kendi Kitabımızda da Her Şeyi Oluşturan Yönetmeniz...