BALIKALIK

Sonunda şifremi hatırlayabildimde girdim ohhh beee... 

Bu hayatta yapatığım en büyük kötülüğü yapıyorum belkide kendime. Kendimi kandırmak. İnsanın kendisine yapabileceği en büyük kötülük. Gözleri açıkken hayaller kurarak kendini inandırıp buna hayaller kurup inanmak. 

Kendini kandırmak.... Yaptığım şey bu. Yıllarca... 
          

Aylardan Mayıs ben yine sarhoşum. Bu kafa aşırı iyi hissettiriyor. 0 endişe, kaygı, stres. Mis gibi sessiz mi sessiz kafa ve kafa sesi. Hehehe 0 kafa sesi. Bıdı bıdı yapacak bir ses olmayınca aşırı iyi hissettiriyor ah birde o baş dönmesi olmasa... 
          Sanki yer kayıyormuş gibi hissettiriyor fakat bu hisside sevdim ne yalan söyliyim. Onu bile dert edinmiyorum şapşal şapşal gülesim geliyor herşeye. Hayatımdaki 100 problemin 99'u böyle siliniyor sanki hafızamdan. Kısa süreliğine. Ertesi sabaha kadar ama olsun o kısa süreli zaman beni mutlu hissettiriyor. 
          Sevmişim sevilmemişim verdiğim değeri görmemişim yitirmişim yitirilmişim hiiiiiç umrumda olmuyor. Kaybettiklerimde kaybedilenlerde hepsi toz bulutu oluyor püflüyorum ve puufffff çooook uzaklara gidiyor hepsi. Hahahaaa süper ya. Morfin gibi ki öyle yani. 
          Hep içen biri olmadığımdan olsa gerek tek duble ile göçüyorum hemen. Amanın teşvik vs değil bu yanlış anlaşılmasın. Kendi hislerimi günlük tutar gibi paylaşıyorum burada. İyi.geliyor baya bir duygu boşalması hissettiriyor. O kadar biriktiriyorum ki bu hisleri anca bu şekilde boşaltabiliyorum içimden. 

Hayatımın en büyük yalnızlığını yaşıyorum. 

Ne garip geçecek diyorum teselli veriyorum kendime fakat geçmesini istediğimden emin de değilim. Geçecekse neden? 

Hıçkıra hıçkıra ettiğim duamın karşılığıydı karşılıksızlık. Bir nebze düştüm mü hiç aklına. Kurcaladı mı zihnini hayalim? 
          Yok yok tek taraflıydı. Takıntı. 
          Çok yakın hissettiğim o kişinin varlığının aslında hiç yakınlaşmadığını hepsinin hayal, yanılgı olduğunu bugün öğrendim. Sondu bugün. 
          Bitti. 
          Acı bir deneyim daha. Hayalkırıklığı. Ne zaman iyileşecek ruhum? Ne zaman hakikati hissedecek? Hayallerin, rüyaların peşine düşmeyip gerçeklere gözünü açıp görecek? 
          

Solumda bir boşluk. Anlatmaya mecalim yok. Hissediyorum. Canımı acıtıyor, gözlerimi yaşlarla dolduruyor. Düşüncelerimin altında eziliyorum. Solumda boşluğun oluşturduğu bir ağırlık var ki oturduğum yerden kalkamıyorum. Gözyaşlarım akarken batan gemi misali yükleri hafifletmek için sesler çoğalıyor. Ellerim yazmak için kaleme kağıda gidiyor. Umut ediyorum. Hafiflesin. Altından kalkabilecek kadar bir aralık bıraksın. En azından nefes alabileyim. Solum ağır. Solum... 
          Boşluk.

Maşallah dediğim neden kısa sürede gidiyor. Kime iyi insan desem tayini çıkıyor, görevlendiriliyor. Bir ben kaldım gidemeyen. O adamı bulup görevlendirmeyle evine tayin olamayan. 

Yalnızca kadınların regl olması dünya üzerindeki en büyük haksızlık.