Sokrates w takiej sytuacji rozmawiałby z nimi tak długo, aż zdaliby sobie z tego sprawę. Natomiast Kant najprawdopodobniej zapytałby: czy chciałbyś, żeby wobec ciebie ktoś zachował się tak, jak ty zachowujesz się wobec mnie? Mówiąc to, wiem, że cała ta filozoficzna postawa może się wydawać straszną bzdurą, bo często reagujemy po prostu instynktownie i krzyczymy na tych, którzy krzyczą na nas. Ale życie w kulturze wymaga czegoś więcej: głębszej analizy, chwili namysłu. Inaczej cały czas będziemy na siebie wrzeszczeć i nikomu nie będzie od tego lepiej.Literatura to nie tylko puste słowa autora i przeżycia bohaterów, to namiastka ulgi jaką możemy odczuć kiedy zagłębiamy się w słowa głębiej niż powinniśmy lub jak powinniśmy robić. Nawet te amatorskie dzieła mają bardzo dużą wartość - nie zawsze dla czytelnika, a dla autora - teksty w większości są fikcyjne, ale każde ma w sobie cząstkę tego czego autor boi się powiedzieć w prost. Między wierszami mogą być ukryte wiadomość na których często się nie skupiamy lub nie zauważamy, ponieważ są tak spójne z opowiadaniem, że nie jesteśmy w stanie określić czy przeżywa to autor czy to tylko słowa. Czasem warto zagłębić się w dzieło i poczuć to co może czuć ktoś inny, coś co jest niepowtarzalne i może niesamowicie boleć, a może też być niesamowicie radosne jak Arkadia na dnie oceanu, coś czego nie zobaczymy gołym okiem jeśli nie zgłębimy się w temat.