GOLDEN0001

Pp anlamı ne

boğuluyorum

içim kıpır kıpır, ağlamak istiyorum çünkü larry stylinson erama geri dönüyorum ve sanki onları yeni yeni öğreniyormuşum gibi hissediyorum.

nasilsinn 

"zor bir dönemden geçerken ebeveynlerimin önünde ağlamıştım. muhtemelen yalnız hissetmiştim kendimi. anneme, "anne, bir tane bile arkadaşım yok. arkadaşlarımı yanımda tutmak için sürekli bir şeyler yapmam gerekiyormuş gibi hissediyorum." demiştim. insanlar gerçekten olduğum kişiyi görmüyormuş gibi hissediyordum. kimse gerçek beni sormuyordu. sanırım gerçek hayat hakkında konuşan ve benim gerçek hayatımı soran arkadaşlar istiyordum, şarkıcı veya ünlü olarak hayatımı merak eden insanlar değil. bir keresinde bir arkadaşım her zaman hatırlayacağım bir şey söylemişti. “bangtan üyeleri var, ben varım. demek ki iyi bir hayatın var, değil mi?” ve ben bunu hiçbir zaman unutmayacağım."
          –jimin park.

Selam! Umarım rahatsız etmiyorumdur. Hikayelerime büyümesinde yardım etmek ister misin? Destek olursan çok sevinirim ^_^ şimdiden teşekkür ederimm.

Bir fic okuyorum FSJRFSJJTFXJFXFJJD tam yorum yapacağım  bırakacağım  gulucukleri hep bırakmışsın  bir an benmişim lan dedim bu sadece anlatmak istedim bir nedeni yok ＼(^-^)／(emoji yerine ) :)

potd ve fd randomlarımı bile begenen/ler her kimse cabuk yazsın evlencez!!!!!!!

eskiden wattpad'ten çıktığımı göremezdiniz.
          onlarca larry, ziam, gxg fikleri, son iki yıldır watty'de kalmamı sağlayan taekook ve yoonmin fikleri... saatlerce hiç sıkılmadan önüme geleni okurdum.
          bir süre hayalet okuyucu olsam da 2020'nin ortasından itibaren birçok larry fikinde, o zamanlar taekook okumuyordum, benim yorumlarım vardır.
          ama sonradan, hani, bu sadece erişim engeli geldiğinden mi kaynaklı yoksa sorun direkt olarak ben miyim bilemiyorum, buraya olan ziyaretlerim aylar geçtikçe düşmeye başladı. panoma sadece canım sıkıldığında veya yazmaya değer bir şeyler olduğunda geliyordum. ama hayatımdaki olaylar, hayatımdaki insanlar birer birer azalmaya başlayınca buraya anlatacak bir şeylerim de kalmıyordu. 2025'in başından beri, hiç yapmadığım kadar az uğramaya başladım buraya. bu söyleyeceğim şey, benim hayattaki en büyük korkularımdan biri/ydi aslında ama galiba gerçekten büyüyorum :") bunu "ya ben artık büyüdüm, wattpad kullanmam, 14 yaşında mıyım yaaa" anlamında söylemiyorum bu arada. wattpad, bendeki yeri asla dolmayacak evrelerden bir tanesi olacak her zaman. ama gerçekten büyüyorum gibi hissediyorum. artık sevdiğim şeyleri yaparken hissettiğim o heyecanı hissedememeye başladım. bir şeylere olan isteğimi kaybediyorum yavaş yavaş. geçen yaz babama bu hislerden bahsettiğimde bana, "büyüyorsun, artık o eski heyecanların, eski hislerin... hiçbiri kalmıyor, tekrar öyle hissetmek istiyorsun ama bir daha geri gelmiyor." demişti ve ben marketin ortasında hüngür hüngür ağlamak istemiştim (bu konuyu konuşurken ağustostu ve okul eşyaları marketlere gelmeye başlamıştı ve ben o okul eşyalarına bakarken çocuk heyecanımı artık hissedemediğimi fark etmiştim ve bu biraz garipti çünkü her zaman çocuk ruhlu biri olacağımı sanıyordum).

ben ilk dövmemi yaptırdım kızlar.....