Yüzüm içimin aynasıdır. Gözlerime bakan hüzünlerimi, sevinçlerimi, kaçışlarımı kayboluşlarımı ve hayallerimi görürsün. Bir şarkı sözü gibi savrulur saçlarım ordan oraya, uçurtma uçurup yeniden çocuk olasın gelir. Bana bakarsın dokunmak için elini uzatırsın, kaybolurum. Dokunamaz, sarılamaz, ulaşamazsın. Bana çıkan yollar kapalıdır, eğer sen kendine kapalıysan. Çünkü dokunmak için elini uzattığın sudaki senin gölgendir aslında. Tıpkı benim sen, senin ben olmam gibi. Gözlerime bakar ve kendini görürsün. Çünkü ben bir aynayım.