Το να αφήνεις ένα όνειρο πριν το εκπληρώσεις δεν σημαίνει δειλία ούτε τεμπελιά και σίγουρα όχι αδυναμία. Απαιτεί απίστευτη δύναμη και επίγνωση του τι πραγματικά κρύβεται μέσα σου και του τι θέλεις. Κάποιες φορές, δειλία είναι το να συνεχίζεις να κρατιέσαι από αυτό το όνειρο. Είναι ασφαλές, είναι γνωστό και υπήρχε πάντα εκεί στο πίσω μέρος του μυαλού σου σαν απώτερος σκοπός της κάθε σου επιλογής και πράξης. Μπορείς να συνεχίσεις να κρατιέσαι από την άκρη του γκρεμού αλλά όλο και κάποτε θα πέσεις, δεν μπορείς να το αποφύγεις. Γι'αυτο ίσως είναι καλύτερο να αφεθείς μόνος σου και να βρεις κάτι καινούργιο, ακόμη κι αν είναι άγνωστο. Ποιος ξέρει; Μπορεί όταν πέσεις να βρεις κάτι που δεν μπορούσες να φανταστείς στο έδαφος ή να ανοίξεις φτερά και να πετάξεις. Καμία απόφαση δεν είναι λάθος, δεν υπάρχει το σωστό και καλύτερο όταν αναφερόμαστε σε δημιουργήματα που κουβαλούν από ένα μικρό κομμάτι της ψυχής μας μέσα τους.