Bende isterdim, beni ağlatacak değil, güldürecek birini. Hep yanımda olmasını. Ümitsizliğe düştüğümde onu hatırlayıp tekrar ayağa kalkabileceğim birini. Bende isterdim, beni karşılıksız sadece ruhum için seven birini....

Anlatmama gerek kalmadan gözlerimden her şeyi okuyabilecek birini. Konuşarak değil, sarılarak anlaşabilmeyi. "Her insan farklıdır" deyip güvendiğim her yeni kişinin arkamdan vurmamasını....

*" Lakin benim tökezlesemde ellerimden tutar sandığım kimse, düşerken çığlıklarımı bile duymadı.."*