gökra

Arkadaşlar lütfen spoiler verir misiniz ben daha yeni başladım da Sadem Yıldırayların öz kardeşi olduğunu öğrendi mi veya Yıldıraylar Sademin öz kardeşi olduklarını eğer öğrendilerse kaçıncı bölümde öğrendiler?

Bölümü bugün atsannnn noluuuurrrrrr 

Askolar bölüm pazartesi saat 21.00'da gelecek <33
          
          Bundan sonraki bölümler de alıştığımız gibi pazar geceleri gelmeye devam edecek.

KKÇ alıntııı
          
          ☆
          
          "Ne yaptığınızı sordum?" Mutfak kapısında birbiri üzerine eğilerek içeride konuşan üçlüyü gizlice dinleyen biz dördümüzün şu an ne yaptığı gayet açık ve netti. Yalnızca nezaketen soruyordu. Tek hatası, aramızda bu nezaketi suistimal etmeyecek tek bir şahsın bile olmamasıydı. Bu yüzden de benim aralanıp kapanan dudaklarımın arasından, "Oyun," kelimesi fırladığında anında onaylanmıştım.
          
          "Oyun," diye hızlı hızlı başını sallayarak tekrarladı beni Sonat.
          
          "Aynen," dedi Savaş, sanki 25 tayfayı dinleyelim diye her şeyi başlatan o değilmiş gibi. "Öyle."
          
          Bora ise çıtayı biraz daha arttırıp, "Trencilik," diyerek konuyu daha spesifik bir noktaya taşıdı.
          
          Alptekin Yıldıray bize boş gözlerle bakıyordu. "Trencilik?" En önde duran Savaş, onun sırtındaki ben, hemen arkamda duran Sonat ve artık onun arkasında duran Bora'yla beraber sıra sıra dizilmiş vagonlar gibi durduğumuzu umdum. En azından Bora, sol omzumun üstünden eğilen Sonat'ın yanından çekilmişti de sıralı bir görüntü elde etmiştik. Savaş'ın boynuna biraz daha sarılıp kafamı arkadan onunkine yaslarken, "Çuf çuf," dedim inanılmaz kısık çıkan bir sesle.
          
          Savaş'ın gülercesine çıkardığı bir mırıltıyla eş zamanlı olarak mutfak kapısında beliren Hazar Yıldıray bize tuhaf tuhaf baktı. "Ne yapıyorsunuz lan?"
          
          Alptekin Yıldıray buz kütlesi ifadesini tamamen çatlatan bir dudak kıvrılmasıyla başını eğdi. "Çuf çuf oynuyorlarmış Hazar." Ve sonra dayanamamış gibi cebinden çıkardığı eliyle yüzünü sıvazlarken gülmeye başladı.
          
          "Ne?" Hazar Yıldıray'ın hemen arkasından Karaca da başını dışarı uzattı ve bizi gördü. Onun ardından da, "Kim?" sorusuyla çıkan Doğa da kapının önünde yığılma yapan hâlimizi fark etti. Savaş'ın sırtında minicik öne eğilip elimi kaldırdım ve kızlara doğru selam verir gibi salladım.
          
          "Bu hâliniz ne sizin?" Doğa şaşkınlıkla bakışlarını bana çevirdi. "Ne işin var senin orada?"

Şu ana kadarki en uzun bölümü atacağım vir daha asla bu kadar uzun bir bölüm atmayacağım, baştan söylüyorum. Ona göre yorumlarda coşunnn

Saat vermiyorum, biraz geçe kalabilir ama KKÇ 32. bölüm bu gece elinizde olacakkk

9 Mayıs oldu hadi yeni bölüm yazarım lütfennn

Kızlar ben Timur'a ne olduğunu anlamadım.Daha önce sanki söylemişti ama hatırlamıyorum.Bizim kız neden hep Timur'un adı geçince hüzünleniyor.

KKÇ 32'den...
          
          ☆
          
          "Bu yeterli bir sebep olmazmış gibi konuşuyorsun."
          
          Burnundan nefes vererek güldüğünü duydum. "Hayır, aptal. Ne zamandan beri bir şey, kötü bir şey, yaparken sebeplerimizin yeterliliğini sorguladık? Sadece merak ediyorum, tek sebep bu mu?"
          
          Durdum. Çoktan kül olmuş kağıt parçasının ardında kalan dumanı soluyarak gözlerimi kapattım. Tek sebep bu mu? Göz kapaklarımın karanlığına soluk renkler, ince ve cansız çizgilerle sızdı. Birleştiler, dağıldılar ve görüntüye dönüştüler. O kızın, vasıf olarak benden hiçbir üstünlüğü olmayan fakat tamamıyla farklı hayatlara doğduğumuz ve adını dahi bilmediğim bir yabancının, ailesinin kolları arasında durduğu anı izledim. Babasının hediyesini verdikten sonra onu göğsüne çekip sarmalaması, annesinin elindeki zarfı uzatırken kızıyla tatlı tatlı şakalaşması ve tabiri caizse kazık kadar kızın, benimle aynı yaşta olan bir kızın, onlar tarafından tıpkı bir bebekmişçesine ilgi gördüğü anlar...
          
          Hani tüm anneler ölü, babalar kötüydü?
          
          O kız çok mutluydu. Bebekler ana rahmine düşerken bir teste mi tabi tutuluyor? Saçlarını okşamışlardı. O kız beni hangi testte yenebilir ki? Sarılmışlardı, sımsıkı. Yeryüzünde, ondan daha beceriksiz kalacağım tek bir şey varsa ne olabilir bu?
          
          Onun sahip olarak doğduğu şeyleri ancak uzaktan izleyen bendeniz, neyde yetersiz kalmıştım da beni ardına bile bakmadan terk edecek bir kadının rahmine düşmeyi hak etmiştim?
          
          Belki de gerçekten kirli bir ruhla ve doğan yüreksiz bir insandım. Bir şekilde, hak etmiş olmalıydım. Aksi... Aksini düşünmek yalnızca olmayan kalbimi sızlatır.
          
          "Hayır," dedim boğazıma kaçan dumanın kokusunu derince içime çekerken gözlerimi aralayıp. "Başka sebep yok. Sadece Sonat için."
          
          Başka sebep yok. Olamaz...

arkadaşlar ben kitabın başlarında sayılırım ama merak ettiğim birşey var ırmak öldümü yoksa yaşıyor mu