Aramızda dağlar, bir ihtimal daha var. Unutma prensim, serserilerde ağlar...
Boşluk. Aşık olduğum kimse yok, büyük bir derdim yok. Sadece boşluk. Geçmiş dertlerimi unutamıyor, kendimi sevemiyor, ortama uyum sağlayamıyorum. Üzgün hissediyorum ama mutluyumda. Sinirliyim ama aynı zamanda sakinim. Bunları birleştiren ve hep var olan iki duygum var birincisi boşluk ikincisi kaygı. Boşluk her zaman benimle. Varoluşumu sorgulatır ve ölümü arzulatır. Kaygım herşeye aslında. Geleceğe, kendime, topluma, insanlara, dostlarıma. Ben herşeyi, herkesi severim. Hayvanları severim, onlara yemek verir, sevgi gösteririm. Yaralı hayvan görünce veterinere götürürüm. Yaşlılara yardım ederim. Bebekleri severim. Ağaçlara bile teşekkür ederim. Toprağa, kitaplara, güzel kokmaya bayılırım. Ben herşeyi severim aslında. Bu herşeye kendimi sığdıramamak çok koyuyor.