Kelebeklerin bile siyaha boyandığı şu dünyada iyi olmak ne kadar mümkün...
Papatyaların bile solduğu bu baharda umud etmek ne kadar doğru...
Acının tohumlandığı, eksik bedenlerle mutlu olmak ne kadar imkansız...
Ve kaybolmuş bir ruhu arayan kimsesiz bir bedenin nefes alması ne kadar acı vericidir?